| تبليغات | X |
بسم
الله الرحمن
الرحيم
 |
 |
|
|
همان طور که اطلاع دارید ، شرکت مخابرات ایران ، خدمات رایگان متنوعی را برای کاربران تلفن های ثابت در نظر گرفته است. اما بسیاری از مردم از این خدمات و نحوه فعال سازی آنها بی خبرند. در این ترفند قصد داریم تمامی این خدمات را معرفی کرده و کدهای فعال سازی هر یک را معرفی کنیم. این خدمات عبارتند از : انتقال مكالمه ، انتظار مكالمه ، شمارهگيري سريع ، مكالمه از خط اشغال به خطوط ديگر ، سرويس بيدار باش ، سرويس نمايشگر شماره CallerID و دایورت بعد از 5 زنگ. 1- انتقال مكالمه یا دایورت کردن ( Call diverting ) : با اين سرويس ميتوانيد هنگامي كه با تلفن شما تماس گرفته ميشود مكالمه را به يك خط ديگر ثابت يا همراه منتقل كنيد و عمل دایورت کردن را انجام دهید. اين سرويس با هر دستگاه تلفن دكمهاي مجهز به سيستم تن انجام شدني است. برای این کار شما باید کد زیر را در دستگاه تلفن وارد کنید: # شماره مورد نظر*21* بعد از زدن این کد صدایی که میشنوید فرق خواهد کرد ، این یعنی اینکه خط شما دایورت شده است. برای غیر فعال کردن این سرویس باید باز گوشی رو بردارید (در این حالت باز همان صدای مخصوص شنیده میشود) و بعد عدد #21# را وارد کنید. در صورتی که مجدد صدای بوق مخصوص را شنیدید ، گوشی را قطع کرده و مجدد روشن کنید. در این حالت خط شما کاملا از حالت دایورت خارج شده است. 2- سرويس انتظار مكالمه یا پشت خطی ( Call waiting ) : هنگام مكالمه شخص ديگري به شما تلفن ميزند صداي بوق ضعيفي به گوشتان ميرسد و شما را آگاه ميكند شما ميتوانيد با كمك اين سرويس مكالمه اول خود را موقتاً قطع و با شخص ثالث صحيح كنيد پس از خاتمه ي مكالمه يا در حين مكالمه ميتوانيد مجدداً با شخص اول به صحبت خود ادامه دهيد. برای استفاده از این سرویس شما باید بهنگام شنیدن صدای بوق ضعیف با فشار دادن دکمه "Flash" در تلفنهای دیجیتال و با "قطع و وصل کردن" در تلفنهای آنالوگ با نفر سوم تماس برقرار کنید.. برای بازگشت به گفتگوی اول میتوانید همین کار را تکرار کنید. 3- شمارهگيري سريع ( Speed dealing ): براي اجتناب از وقوع اشتباه در شمارهگيري و صرفه جويي در وقت با دادن شماره های دو رقمی به حافظه مخابرات میتونید از این سیستم بهره ببرید. اين سرويس با هر دستگاه تلفن دكمهاي مجهز به سيستم تن انجام شدني است. برای استفاده از این امکان باید دستور زیر رو بکار ببرید : برای ایجاد کد دو رقمی : # شماره مورد نظر* کد دو رقمی *51* بعد از وارد کردن این دستور حالا شما میتونید بعد از برداشتن گوشی با زدن کد دو رقمی** شماره ای رو که قبلا به آن داده اید را شماره گیری کنید. برای حذف یک شماره از یک کد دو رقمی و تغییر آن میتوانید از دستور زیر استفاده کنید : # کد دو رقمی *51* برای غیر فعال کردن همه این کدهای دو رقمی باید از کد #55# استفاده کنید... 4- انتقال مكالمه از خط اشغال به خطوط ديگر ( Call forwarding) : براي اين كه تماس گيرندگان با بوق اشغال مواجه نشوند ، ميتوانيد يك يا چند شماره تلفن خود را به مركز تلفن مربوط اعلام كنيد كه در صورت اشغال بودن هر يك از شمارهها ارتباط به طور خودكار به شمارههاي بعدي منتقل شود. اين سرويس با هر دستگاه تلفن دكمهاي مجهز به سيستم تن انجام شدني است. برای استفاده از این حالت باید بعد از برداشتن گوشی کد #43* رو بزنید ... برای غیر فعال کردن این حالت باید کد #43# را وارد کنید. 5- سرويس بيدار باش : با اشتراك اين سرويس زنگ تلفن در ساعت مشخص شده به صدا در ميآيد . اين سرويس با هر دستگاه تلفن دكمهاي مجهز به سيستم تن انجام شدني ست . برای استفاده از این حالت باید از روش زیر استفاده کنید: ابتدا *55* رو بزنید بعد بترتیب ساعت و دقیقه را وارد کنید و در آخر # را بزنید. مثلا میخواهیم در ساعت 14:38 تلفن زنگ بزند ، این کد را میزنیم : 1438#*55* برای غیر فعال کردن این سرویس باید کد #55# را وارد کنید. 6- سرويس نمايشگر شماره CallerID : در این سرویس شما کافی است یک دستگاه شماره انداز یا یک تلفن مجهز به نمایشگر شماره تلفن را ابتیاع کنید و با استفاده از آن میتوانید شماره را دریافت کنید. این سرویس نیازی به کد فعال سازی ندارد. 7- دایورت بعد از 5 زنگ : با استفاده از این سرویس شما میتوانید کاری کنید تا بعد از 4 بار زنگ خوردن گوشی و جواب ندادن به گوشی در زنگ 5 ام تلفن دایورت شود روی شماره ای دیگر.. برای استفاده از این سرویس شما باید از کد زیر استفاده کنید: # شماره مورد نظر*65* طبق معمول برای غیر فعال کردن این امکان باید کد #65# رو وارد کنید...
|
||
|
|
|
|
|
ابتدا يک فايل جديد با ابعاد 400×400 و با زمينه Transparent بسازيد و نام لايه خود را Back بگذاريد. به Edit > Fill رفته و صحنه را با رنگ سياه پر کنيد. متن مورد نظر خود را با اندازه ي بزرگ و رنگ سفيد در وسط صحنه بنويسيد. به Layer > Rasterize > Type رفته و لايه متن خود را Rasterize کنيد. حالا نام لايه خود را Text1 بگذاريد. از لايه خود يک کپي تهيه کنيد (duplicate) و نام لايه به وجود آمده را Text2 بگذاريد و اين لايه را Hide کنيد. لايه Text1 را انتخاب کرده وبه Layer > Merge Visible برويد. حالا به Go Edit > Transform > 90 CW برويد. به Filter >Stylize > Wind رفته و Wind را انتخاب کنيد و Direction آن را From the Right قرار دهيد. حالا Ctrl+F را فشار دهيد. دوباره به Filter >Stylize > Wind رفته و اين بار جهت راFrom the Left انتخاب کنيد. باز هم Ctrl+F را فشار دهيد. به Edit Transform > 90 CCW رفته و مرحله قبل را به جز فشار کليد هاي Ctrl+F تکرار کنيد. حالا به Filter > Distort > Ripple برويد. به Image > Adjustments > Hue/Saturation رفته و تنظيمات آن را مانند زير انجام دهيد: Colorize : Checked Hue : 218 Saturation : 50 Lightness : 0 کليد Ctrl را پايي نگه داشته و روي Text2 کليک کنيد تا انتخاب شود سپس به Select > Contract برويد و مقدار contract را برابر 2px تنظيم کنيد. سپس قسمت انتخاب شده را با رنگ مشكي پر کنيد. حالا طرح شما کامل است.
|
||
|
|
|
|
|
درد مشترك خيليها وقتي با برنامههاي نستعليقاي مثل چليپا كه كار ميكنن اينه كه چطوري متن رو با بهترين كيفيت ممكن و اندازههاي خيلي بزرگ وارد برنامهي فتوشاپ كنن كه حالا يا از اون براي وب استفاده بشه يا براي چاپ (كه چاپ اندازههاي بزرگتري رو ميبره)...، فكر كردم روش خودم رو در رابطه با وارد كردن نستعليق با بهترين كيفيت در فتوشاپ توضيح بدم... ، البته شايد بهترين روش نباشه، ولي راحتترين روشيه كه خودم انجامش ميدم، اگر كسي بهتر از اينو ميدونه تو كامنتها تكميلش كنه... بعد از اينكه متن رو داخل چليپا تايپ كرديد، با انتخاب كردن كل متن اون رو به كليپبرد كامپيوتر انتقال بديد...(اگه چليپا بازي در نياره!) بعد او رو به برنامهي كرل پيست كنين(اگه مستقيم توي فتوشاپ پيست بشه، لبههاي متن رنجه رنجه ميشه!) آبجكت پيست شده در كرل رو انتخاب كنيد و به اندازهي دلخواه بزرگش كنيد. (بزرگكردن متن در كرل هيچ تاثير منفياي در كيفيت نداره و تا هر اندازه كه خواستيد ميتونيد بزرگش كنيد- اين قسمت براي چاپ خيلي مفيده چون نياز به اندازه هاي بزرگتر داريم) حالا يك بار ungroup ش كنيد. (در اين زمان حروف به هم ريخته است) حالا از قسمت toolbar گزينهي left align رو انتخاب كنيد تا حروف مرتب چيده بشه.. حالا اگه خواستيد مثلا نقطههاي متن رو جابجا كنيد به صورت دلخواه و بعد با انتخاب كل آبجكت اون رو export كنيد به فايل PNG. بعد اين فايل PNG رو در فتوشاپ باز كنيد (با بهترين كيفيت ممكن!) و بعد از تبديل لايهي background به لايه معمولي با ابزار magic wand و البته tolerance يك پيكسلي (در option bar ش)قسمت سفيد تصوير رو delete كنيد تا فقط خود متن رو تروتميز داشته باشيد...
|
||
|
|
|
|
|
فتوشاپ كاران حرفهاي دلشان ميخواهد كاري كنند همه به اين احساس شاعرانه برسند كه آنها روزهاي مديد عمرشان را صرف خلق آثار بزرگ ديجيتالي ميكنند , تا شايد آثارشان مورد اقبال عمومي قرار گيرد. ولي باور نكنيد. به شما اطمينان ميدهم اگر به زندگي كاري اين افراد نگاهي بياندازيد خواهيد ديد آنچه پشت پرده ميگذرد بسيار پيشپا افتادهتر از اين اغراقها است. در دنيا چند وظيفهاي DVD چاپ و وب امروز , غالب هنرمندان عرصه تصاوير ديجيتالي , زماني را كه صرف اجراي دستورات خط توليد گونه و يكنواخت كردن تصاوير گوناگون براي انواع مختلف رسانههاي صوتي , تصويري ميكنند بسيار بيشتر از آن چيزي است كه حاضرند به آن اعتراف نمايند. شايد تعجب كنيد اگر بگويم بعد از نگارش 4 كه قابليت Action به فتوشاپ اضافه گرديد , روز به روز بر تعداد كساني كه از Action استفاده ميكنند , افزوده شده است. اين قابليت عالي به شما اجازه ميدهد با ضبط ماكروها , بسياري از امور طاقتفرساي مربوط به ويرايشهاي زيربنايي تصاوير را به صورت خودكار به انجام برسانيد. استفاده از ماكرو Action بسيار ساده است , ولي اگر قرار باشد به تنهايي مورد استفاده قرارگيرد محدوديتهايي نيز دارد (مثلا كارهاي Action را فقط ميتوان بر روي تصوير فعال باز شده در فتوشاپ اعمال كرد). البته فتوشاپ اين مشكل را به كمك قابليت ديگري به نام Batch Automation حل كرده است (براي استفاده از اين قابليت , در مسير File Automate را انتخاب كنيد). اين قابليت به شما اجازه ميدهد اعمال Action تعريفي خود را بر روي تمام تصاوير موجود در يك دايركتوري مشخص اجرا كنيد. مروري كوتاه بر Action براي اينكه بتوانم تصاوير JPEG گرفته شده با يك دوربين ديجيتالي را براي چاپ آماده كنم از قابليت Batch فتوشاپ استفاده مينمايم , تا آنها را به CMYK Tiffs تبديل كنم. در واقع برنامه 2.0 Elements كه ارزانتر از فتوشاپ است قابليت Batch مشابهي دارد كه فقط براي اين منظور طراحي شده است. روتين Batch را صرفا ميتوان بر روي يك دايركتوري (و تبعا زير دايركتوريهاي درون آن) اعمال كرد , اما من راهي پيدا كردهام كه با آن ميتوان اين محدوديت را برداشت. براي اين منظور يك Shortcut از تمام دايركتوريهايي كه ميخواهيد روتين Batch بر روي آنها اعمال شود را در دايركتوري اصلي قرار دهيد. بزرگترين ضعف Action , بي منطقي آن است روتينهاي منطقي (كه به دستورالعملهاي شرطي if…Else نيز مشهورند) عملا هنگام پردازش تصاوير از اهميت بسيار بالايي برخوردارند. به عنوان مثال فرض كنيد , ميخواهيد قطع يك تصوير را فقط در صورتي تغيير دهيد كه آن تصوير خوابيده يا ايستاده باشد. يا مثلا ميخواهيد اندازه يك تصوير تنها زماني تغيير كند كه تعداد پيكسلهاي آن از حد معيني بيشتر باشند و در غير اينصورت آن را به همان حال رها كنيد. مشكل ماكروهاي Action اين است كه نميتواند بين اين وضعيتها تفاوتي قائل شوند. خوشبختانه فتوشاپ از ابزار اتوماسيون ديگري به نام اسكريپتنويسي (Scripting) نيز سود ميبرد گرچه كمتر كسي از آن استفاده ميكند ولي روتينهاي منطقي را نيز پشتيباني مينمايد. اسكريپتهاي فتوشاپ را هم ميتوانيد به ويژوال بيسيك اسكريپت بنويسيد و هم به زبان جاوااسكريپت (فتوشاپ , يا حداقل 7 كه با آن آشنايي دارم , به صورت داخلي قادر به پشتيباني از قابليت پردازهنويسي نيست. براي افزودن اين قابليت به آن ابتدا لازم است Plug-in مخصوصي كه در آدرس http://www.adobe.com/support/downloads/detail.jspftpID=1536 قرار دارد را دريافت و نصب كنيد. پس از نصب Plug-in فوق , گزينه جديدي به نام Scripts به منوي File a Automate فتوشاپ اضافه ميگردد). با قدرت جاوا از كدام زبان بايد استفاده كنيد؟ خوب ... هر يك مزاياي خودش را دارد. ويژوالبيسيك اسكريپت زباني جهاني است كه به شما اجازه ميدهد به ساير برنامههاي كاربردي لينك بزنيد , به طوري كه فقط با يك اسكريپت ميتوانيد يك روندكاري كامل را برنامهريزي كنيد. اسكريپتهاي جاوااسكريپت از اين نظر محدوديت دارند و صرفا از طريق File Scripts اجرا ميشوند. ولي در عوض جاوااسكريپت زباني است كه به سيستمعامل خاصي وابسته نيست و تقريبا در تمام برنامههاي كاربردي مالتيمديا نيز حضور دارد (حتي Director قديمي نيز در نگارش MX2004 به جاوااسكريپت مجهز شده است). در واقع وقتي جاوااسكريپت را بياموزيد ميتوانيداز دانستههاي خود در تمام نرمافزارهاي مالتيمديا استفاده كنيد. حتي اگر آشنايي اندكي با جاوااسكريپت يا ويژوالبيسيك اسكريپت داشته باشيد , نيز باز ميتوانيد در فتوشاپ دست به اقدامات محيرالعقولي بزنيد , چرا كه Actionها را نيز ميتوان از داخل اسكريپتها فراخواند. بنابراين فقط كافيست يك Action از قبل ضبط شده را در يك اسكريپت ابتدايي جاوااسكريپت مابين يك دستورالعمل شرطي قرار دهيد تا به روتينهاي فتوشاپ قدرت تفكر ببخشد. كد كوتاه جاوااسكريپت صفحه مقابل نحوه كار را نشان ميدهد. دو خط ساده اول مشخص ميكنند آيا عرض تصوير فعال شده باز در فتوشاپ از ارتفاع آن بيشتر است يا خير. اگر چنين بود , Action از قبل ضبط شدهاي كه من در Default Action.atn آن را firstAction ناميدهام توسط اسكريپت مذكور به اجرا گذاشته ميشود. (بديهي است اين Action يا هر Action ديگري نيز ميتواند باشد و اين به انتخاب شما بستگي دارد). اما اگر ارتفاع تصوير بيشتر از عرض آن باشد , Action ديگري به نام SecondAction (كه همان set قرار دارد) به اجرا در خواهد آمد. if (app.activeDocument.width > app. activeDocument.height) doAction(firstAction , DefaultActions.atn) , else { doAction (secondAction , DefautActions.atn) } به همين سادگي !... اسكريپتي كه دستورالعمل شرطي آن فقط چهار خانه دارد. اسكريپت ساده فوق بيانگر اين حقيقت است كه براي ساختن روتينهاي پيچيده اتوماسيونسازي و اعمال آنها بر روي يك تصوير , حتما لازم نيست يك اسكريپت سادهنويس حرفهاي باشيد. اعمال اسكريپتها به صورت دستهاي حتي اگر بپذيريد اسكريپتنويسي چيز مفيدي است , حتما الان با تعجب از خود ميپرسيد اسكريپتها را نيز كه فقط ميتوان بر روي يك تك تصوير اجرا كرد , پس چگونه ميتوان از اين دستورالعملهاي شرطي براي پردازش تصاوير به صورت دستهاي كمك گرفت؟ انجام اين كار بسيار آسانتر از آن چيزي است فكر ميكنيد. درست به همان سادگي كه يك Action را درون يك اسكريپت قرار ميداديد , به همان سادگي نيز ميتوانيد اسكريپتها را از طريق منوي Scripts به عنوان يك ماكرو در پالت Action ضبط كنيد (به عبارت سادهتر , اگر كليد ضبط ماكروي پالت Actions را فعال كرده و سپس از طريق منوي Scripts , اسكريپت مورد نظر را فرا بخوانيد , آن اسكريپت به عنوان يك ماكرو به پالت Actions اضافه خواهد شد). اگر Action ضبط شده نهايي را ذخيره كنيد ميتوانيد آن را از طريق منوي File Automate Batch بر روي كل محتويات يك دايركتوري اعمال نماييد. توجه داشته باشيد براي نوشتن اسكريپتهاي جاوااسكريپت نيازي به خريد يك ويرايشگر گرانقيمت نيست , بلكه براي اين كار از يك ويرايشگر ساده متن مثل Wordpad نيز ميتوانيد استفاده كنيد. در صورتيكه فايل نهايي را با پسوند JS ذخيره نماييد , فتوشاپ به صورت خودكار آن را شناسايي خواهد كرد. براي اينكه بتوانيد مستقيما از طريق منوي Scripts به اسكريپتهاي خود دسترسي پيدا كنيد كافيست آنها را در دايركتوري Presets Scrips (واقع در دايركتوري محل نصب فتوشاپ) ذخيره نماييد. با انجام اين كار اسكريپتها مستقيما از طريق منوي Script فتوشاپ قابل انتخاب شما خواهند شد. اگر آنها را در اين دايركتوري ذخيره نكيند , براي اجراي اسكريپتها ميبايست از گزينه Browse موجود در منوي Script استفاده كنيد. براي اينكه ببينيد با اسكريپتنويسي چه كارهايي ميتوانيد انجام دهيد راهنماي پردازهنويسي جالبي كه همرا فتوشاپ نصب ميشود را مطالعه نماييد كه ارزش آن را دارد.
|
||
|
|
|
|
|
در اين آموزش شما يكي ديگر از افكتهاي بر روي عكس رو ياد خواهيد گرفت. در اين آموزش به شما گقته خواهد شد كه چگونه عكس خود را به شكل يك عكس قديمي و فرسوده تبديل كنيد. اين كار راههاي بسيار زيادي دارد كه يكي از آن راهها در اين آموزش گفته شده است. سطح اين آموزش مقدماتي است و تمام كاربران فتوشاپ با كمي دقت ميتوانند اين افكت را بر روي عكس خود پياده سازي نمايند. در ابتدا فايل عكس خود را در فتوشاپ باز كنيد. در اولين قدم بايد عكس را از حالت رنگي خارج كنيم. براي اينكار ميتوانيد عكس را تبديل به Grayscale كنيم ولي با اين كار كل عكس به حالت سياه و سفيد تبديل ميشود و براي اينكه بر روي عكس كار كنيم مجبوريم دوباره آنرا به RGB تغيير دهيم. براي ابنكه اين كارها را انجام ندهيم از يك امكان ديگر فتوشاپ به نام Desaturate استفاده ميكنيم. براي اينكار از منوي Image گزينه Adjustment > Desaturate را انتخاب كنيد يا كليدهاي Shift+Ctrl+U را بفشاريد. سپس به منوي فيلتر برويد و گزينه Noise > Add Noise را انتخاب كنيد. براي مقدار Amount عدد 30 را وارد نماييدو گزينه Monochromatic را تيك بزنيد و اطمينان حاصل كنيد كه Distribution بر روي Uniform تيك خورده باشد. حالا كليد هاي Ctrl+L را بفشاريد و يا اينكه از منوي Image گزينه Adjustment > Levels را انتخاب كنيد. در پنجره اي كه باز ميشود در خانه اول Output Levels عدد 80 را وارد كنيد. سپس كليد Ctrl+U را بفشاريد و يا اينكه از منوي Image گزينه Adjustment > Hue/Saturation را انتخاب كنيد. در پنجره اي كه باز ميشود گزينه Colorize را تيك بزنيد. سپس براي HUE مقدار 35 و براي Saturation مقدار 25 و براي Lightness مقدار 30- را وارد نمايد. حالا طرح ما آماده شد. فقط براي اينكه كمي عكس از حالت خشني خود بيرون آيد يك بار افكت Blur را از منوي Filter > Blur اجرا كنيد. طرح ما تكميل شد از كار خود لذت ببريد .
|
||
|
|
|
|
|
ساخت آلبوم در فتوشاپ: هنگامي كه مجموعهاي تصوير داريم و مي خواهيم نمونه ي كوچكي از آنها را مانند آلبوم در كنار هم قرار دهيم از پنجره يFile/Automate/Contact sheet II را انتخاب ميكنيم، پنجرهاي باز ميشود در اين پنجره طول و عرض قسمتي را مي خواهيم تصاوير در آن چيده شود را ميدهيم و حساسيت تصاوير را در قسمت پايين اين پنجره تعداد ستون ها و رديف هاي تصاوير را سوال مي كند و در قسمت پايينتر نام فايل تصاوير را با چه فونت خطي بنويسد براي اينكه محل تصاوير دلخواه را وارد كنيم از بالاي صفحه Browse را كليك كرده و محل تصوير را مشخص ميكنيم سپس دگمه OK را كليك ميكنيم. تغيير يك رنگ در تصوير: ابتدا تصوير را باز كرده مدل آن را CMYK ميكنيم سپس از پنجرهي Image/Ajustment/Selectiv Color را انتخاب ميكنيم. پنجرهاي باز ميشود رنگ دلخواه را انتخاب مي كنيم و با جابه جا كردن مقدار رنگ هاي مختلف آن رنگ درتصوير تغيير مي كند. در كار طراحي پارچه هنگامي كه بخواهيم نمونه رنگهاي ديگري از پارچهي طراحي شده را تهيه كنيم از اين روش استفاده ميكنيم. ريختن اطلاعات در فلاپي: فلاپي ظرفيت كمي برابر 83/1 مگابايت دارد اگر تصاوير كوچك و يا با كيفيت پاييني داريد مي توانيد با فورمت Tiff آنها را در فلاپي ذخيره كنيم به اين صورت كه تصوير را در فتوشاپ باز مي كنيم سپس از پنجرهي File/Save as را كليك مي كنيم پنجرهاي باز ميشود. در قسمت بالاي اين پنجره فلاپي A را انتخاب و در قسمت فورمت Tiff را انتخاب ميكنيم. اگر وزن تصوير از ظرفيت فلاپي بيشتر باشد. ابتدا آن را Flatt كرده و با فورمت Jepg با كيفيت 5 يا 6 ذخيره ميكنيم. روتوش عكس: ابتدا عكس را در كامپيوتر اسكن ميكنيم و نور عكس را شبيه به عكس اصلي تنظيم مي كنيم. چون تصوير از روي عكس چاپ شده اسكن شده، تصوير داراي دانه هايي(گرين) در عكس براي از بين بردن آن ابتدا تصوير را در صورت رنگي بودن به RGB تبديل مي كنيم تا بتوانيم از فيلترها استفاده كنيم سپس از پنجره فيلتر Noise را انتخاب كرده و روي Dust & Scratches ميرويم. پنجرهاي باز مي شود Radius تصوير را محو ميكند و Threshold لايه هاي خاكستري رنگ در تصوير را از يكديگر مجزاتر ميكند. مي توانيم با جابه جا كردن اين دو متغيير بسياري از شكستگي هاي عكس را پنهان كنيم. سپس به وسيله ي ابزار استامپ شكستگي هاي بزرگتر را از بين مي بريم. اگر ترك ها داخل صورت بود بايد سرقلم كوچكتري را انتخاب كرد و براي اينكه در صورت سايه هاي نرمي وجود دارد غلظت قلم را كم ميكنيم و از چند محل نمونه ميگيريم. Opacity: در لغت به معني كدري و تاري ميباشد و در اينجا به معني مقدار غلظت تصوير مي باشد، يعني هرچه درصد آن بالا باشد واضح و هرچه پايين بيايد مقدار وضوح كم و تصوير به صورت ترام در ميآيد. براي تعيين مقدار Opacity بايد ابتدا تصوير را باز كرده و از پنجره ي window/Layer را كليك كرد و لايه ي آنرا صفر كرد سپس درصد آنرا از قسمت بالاي آيكون تغيير داد.
|
||
|
|
|
|
|
احتمالا براي شما هم پيش آمده كه بخواهيد عكسي را كه اسكن كرده ايد يا با دوربين هاي ديجيتال گرفته ايد، روي فلاپي ديسك كپي كنيد يا از طريق اي ميل براي آشنايان ارسال كنيد. در اين مواقع يكي از مشكلاتي كه اغلب به آن بر مي خوريم، حجم بالاي عكسها است. در اين جا ميخواهيم روش كم كردن حجم عكسها را بررسي كنيم. به صورتي كه حجم آنها به حد اقل برسد و از كيفيت آنها نيز حتي الامكان كاسته نشود. براي مثال ما عكسي با فرمت Tif داريم كه با دقت 300 نقطه در اينچ اسكن شده است. اولين نكته اي كه در حجم تصاوير اهميت زيادي دارد ، فرمت آنهاست، براي مثال فرمت ها Tiff و Psd حجم بسيار بالائي دارند ولي فرمت هائي مثل Gif و Jpg كمترين حجم را دارند.پس مهم ترين كار تغير فرمت تصاوير است. نكته دوم، دقت تصوير مي باشد.براي اين كه كيفيت عكس هنگام چاپ مناسب باشد، دقت آن حد اقل بايد برابر 300 نقطه در اينچ باشد، ولي براي مشاهده تصوير روي مانيتور دقت 72 نقطه در اينچ كافي است . تصوير را در فتوشاپ باز مي كنيم. اولين كار اين است كه دقت تصوير را پائين بياوريد. براي اين كار از منوي Image گزينه Image size را انتخاب كنيد. در اين كادر در بخش Resolution در پائين كادر عدد 300 را تبديل به 72 كنيد و Ok را كليك كنيد. با اين كار دقت تصوير به 72 نقطه در اينچ كاهش مي يابد. قدم بعدي اين است كه ابعاد عكس را كاهش دهيد. اين كار به ميزان زيادي از حجم آن كم مي كند. باز هم از منوي Image گزينه Image size را انتخاب كنيد. اين بار در بخش Document size طول و عرص عكس را كم كنيد. براي مثال، چنين عكسي با ابعاد ۶ در ۸ مناسب به نظر مي رسد. سپس ok را كليك كنيد. قدم آخر تغير فرمت عكس است از منوي File گزينه Save for web را انتخاب كنيد. در بخش Settings فرمت Jpg را انتخاب كنيد و در زير آن ، كيفيت را روي Medium تنظيم كنيد. ميتوانيد كيفيت عكس را در كادر سمت چپ ببينيد. در بخش پائين نيز حجم عكس با كيفيت كنوني نشان داده مي شود. دكمه Save را كليك كنيد، مكان ذخيره سازي و نام عكس را مشخص كرده و باز هم Save را كليك كنيد. ميبينيد كه حجم عكس نهائي، اختلاف زيادي با عكس اصلي دارد. عكس اوليه با فرمت Tiff حدود 10 مگابايت و عكس نهائي حدود 5 كيلوبايت حجم دارد. يعني يك دو هزارم.
|
||
|
|
|
|
|
اعمال Stroke اعمال Stroke : چنانچه بخواهيم دور جسم يا متني به اندازه دلخواه رنگي شود، بهترين روش استفاده از گزينهStroke منوي Edit ميباشد. روش كار به صورت زير است: 1-ابتدا محدوده مورد نظر را انتخاب ميكنيم 2-در پنجره Layer يك لايه خالي ايجاد ميكنيم 3-گزينه Stroke را از منوي Edit انتخاب ميكنيم، كادري ظاهر ميشود كه در قسمت Width پهناي مورد نظر را وارد ميكنيم. در قسمت Location موقعيت قسمت رنگي را مشخص ميكنيم سپس روي دكمه OK كليك ميكنيم. 4-مشاهده ميشود كه خط رنگي با پهناي وارد شده دور تا دور موضوع مورد نظر وارد ميشود تغيير اندازه يك تصوير : براي تغيير اندازه يك تصوير ، گزينة Image Size را از منوي Image انتخاب نمائيد. كادر محاوره اي آن ظاهر مي شود . شما مي توانيد ابعاد تصوير را بر حسب پيكسل ( به طور منطقي ) يا درصد ببينيد. همچنين مي توانيد اندازه چاپ تصوير ( كه در بخش Output size تنظيم مي شود.) را بر حسب اينچ ، سانتيمتر ، نقطه ، پيكسل يا ستون ملاحظه نمائيد و علاوه بر آن با استفاده از منوهاي گشودني درصدها را پيدا كنيد . وقتي براي اولين بار كادر محاوره اي Image Size را باز مي كنيد ، اگر پهنا و ارتفاع ابعاد را به درصد تنظيم نمائيد متوجه خواهيد شد كه تنظيم پيش فرض به صورت 100 درصد است . ساده ترين روش براي بزرگ يا كوچك كردن تصوير اينست كه گزينة constrain proportions ( تناسب هاي محدود ) در پايين اين جعبه ها محاوره اي فعال شود ، پس به راحتي درصدهاي جديد را در يكي از اين ميدان ها وارد نموده و روي دكمة OK كليك كنيد . بدين ترتيب اعداد ديگر تغيير مي كنند تا درصد صحيحي از افزايش يا كاهش در اختيار شما قرار گيرد . فعلا به گزينة Resample Imageتوجهي نداشته باشيد و آن را به همان صورت Bicubic رها كنيد . همچنان كه در جعبه محاوره اي Image Size تغييراتي را اعمال مي كنيد فتوشاپ نيز به طریقه خودكار ، پرونده ی اندازه را در بالاي اين پنجره بهنگام خواهد كرد. تغيير اندازه يك بوم : بزرگتر كردن اندازه بوم ،فضاي اضافه اي را در اطراف تصوير در اختيار شما قرار مي دهد ولی در اندازه تصوير تاثيري ندارد . به دليل اين كه تغيير اندازه از رنگ پس زمينه براي پر كردن فضاي اضافه شده استفاده مي كند . اطمينان يابند كه اين رنگ همان رنگ مورد نظر شماست . قبل از تغيير اندازه بوم ، روش ديگري براي برش دادن عكس يا كاهش ناحية بوم محسوب مي شود . اين روش چندان مطمئن نيست زيرا ممكن است به طور تصادفي ، قسمتي از تصوير را از دست داده و ديگر نتوانيد آن را ترميم كنيد . براي تغيير اندازه بوم ، جعبه محاوره اي Convazse Size ( بوم نقاشي) را از طريق فرمانImage Canvas size باز كرده ، سپس پهنا و ارتفاع مورد نظر بوم را مشخص نمائيد . شما مي توانيد در منوي گشودني مربوطه سيستم اندازه گيري دلخواه خود را تعيين كنيد . ( همان طور كه قبلا در جعبه محاوره اي Image Size مشاهده كرديد .) به محض اينكه اعداد مورد نظر خود را وارد مي كنيد ،فتوشاپ اندازة پرونده جديد را محاسبه كرده و آن را نمايش مي دهد . براي تعيين محل مورد نظر تصوير در بوم مزبور از لنگر مربوطه استفاده كنيد . در وسط بوم كليك كنيد تا تصوير مورد نظر را در مركز اين بوم قرار دهد ، يا روي هر سلول در جدول پايين كادر ،متناسب با ناحيه ايي كه مي خواهيد تغيير كند ، كليك نمائيد . ابزارهاي متن Type tool: فتوشاپ 6 نسبت به برنامه هاي قبلي خود ، كارهاي متني بيشتري انجام مي دهد كه شامل سه روش متفاوت جهت نظارت بر متن مي باشد . وقتي گزينة Type Tool را انتخاب مي كنيد . نوار Tool Option ،گزينه هاي متني اصلي را نمايش خواهد داد . كه عبارتند از حروف نما ، اندازه ، همترازي و چند ناظم ديگر . با شروع از سمت چپ نوار ، ابتدا يك حرف پركننده ، يك خط محيطي و سپس دو همراه با پيكانه هاي مربوطه را مشاهده مي كنيد . پيكانه ها ، به منزله ی درج متن به صورت افقي يا عمودي مي باشند و خط محيطي نشان مي دهد كه مجموعه حروف با آن ابزار بيشتر به عنوان مسيرهايي ايجاد مي شوند . قابليت تنظيم مسيرها امكان انجام يكي از بهترين ترفندهاي فتوشاپ يعني برش متن بدون برش عكس را ميدهد. پس ، يك منوي پيمایشي ظاهر مي شود كه دسته ايي از مقام Font ها ( حرف نما ها ) ، سبك ها و اندازة حرفنما از 6 تا 72 نقطه است و شما مي توانيد كوچك يا بزرگتر كردن متن را به وسيلة درج اندازه نقطه در اين پنجره انجام دهيد . در مرحلة بعد ، مي توانيد مقدار دندانه اره ايي ( anti-alising ) كه مي خواهيد اعمال شود ( نظير Crisp ( نيرو بخش ) ، smooth ( هموار ) ، strong ( قوي ) ،none ( هيچيك ) را قرار دهيد . مجموعة سه دكمة بعدي به شما اجازه مي دهد چپ چيني ( flush left ) ، مركز ( Centered ) و يا راست چيني ( Flus Right ) را انتخاب كنيد . قسمت بعدي رنگ مربوطه به متن را نشان مي دهد با كليك روي آن color picker ظاهر ميشود و رنگ موردنظر را از آن انتخاب مي كنيم . شمايل T با خط منحني زير آن ، نشان دهندة يكي از بهترين امكانات اضافي فتوشاپ 6 مي باشد . اين علامت wrap text ناميده ميشود و 15 مسير متن را از قوس ها و پرچم گرفته تا چشم ماهي ، در اختيار , شما قرار مي دهد . بالاخره در آخر نوار Option دكمة palette را مشاهده ميكنيم كه با كليك روي آن پنجرة character ( نويسه ) باز مي شود . اين پنجره به شما امكان نظارت بر فاصله گذاري سطرها ، فضا گذاري ، فاصله گذاري حروف و تغيير مكان خط مبنا علاوه بر گزينه هاي حرفنما ، سبك ، رنگ و اندازه مي دهد . پنجره ايي كه با علامت A\V و برچسب پيكانها مشخص شده بر فاصله گذاري نظارت دارد . فاصله گذاري حروف ( kerning ) به مقدار فضاي ميان حروف مجاور اشاره دارد . بيشتر حرفنما ها در اندازه هاي بزرگتر براي تنظيم فضاي ميان يك جفت حروف مثل WA يا A\V به مقدار فاصله گذاري نياز دارند . در غيراينصورت ، بين حروف مزبور شكاف ايجاد مي شود . پيش فرض براي فاصله گذاري Metrics ميباشد . فضاگذاري ( Tracking ) نيز شبيه به فاصله گذاري است ، ولي شامل تنظيم فاصله ميان حروف يك كلمه يا عبارت ميباشد . فضاگذاري مي تواند Tight وارد کردن اعداد منفی يا Loose وارد کردن اعداد مثبت باشد . در نظر گرفتن عدد صفر در پنجرة فضاگذاري بدين معناست كه هيچ فضاگذاري اعمال نشود . فاصله گذاري سطرها ( Leading ) ، مقدار فاصلة ميان خطوط متن را مشخص ميكند . اگر در حال درج يك لغت يا يك خط متني جداگانه باشيد . به فاصله گذاري سطرها نياز نداريد ولي به محض اضافه كردن خط دوم ، فاصله گذاري مهم مي شود . به دليل اينكه فاصله گذاري بايد بزرگتر از اندازه نقطه متن باشد تا از روي هم افتادگي و چسبندگي خطوط جلوگيري شود . پيش فرض فتوشاپ براي فاصله گذاري حروف 120% ميباشد . از اين رو مي توانيد براي متن 10 نقطه ايي ، فاصله گذاري 12 نقطه ايي تنظيم كنيد . پنجرة Paragraph : آنچه فتوشاپ به عنوان يك پاراگراف ( بند ) ارائه ميدهد ، متخصصين صرف و نحو را به هراس مي اندازد . در اصطلاح فتوشاپ هر خطي كه از يك بازگشت نورد پيروي ميكند ، “بند” ناميده ميشود . در اين پنجره گزينه هاي مربوط به كل بند نظير : همترازي ، تورفتگي و فاصله گذاري خط را تنظيم مي كند . شكل هايي كه در بالاي اين پنجره قرار دارند همترازي هاي امكان پذير را نمايش مي دهند : چپ ، مركز ، راست ، همچنين اين گزينه ها در نوار Option اين ابزار قرار دارند . در اين جا شكل هاي ديگري وجود دارند كه به شما امكان مي دهند ، متن را با آخرين خط از طرف چپ ، مركز ، راست يا كاملاً تراز كنيد . اين گزينه هاي آخري ، در صورتي در دسترس قرار مي گيرند كه متن را در يك كادر بسته قرار دهيد . ساير شكل ها و پنجره هاي موجود در پنجرة Paragraph ، به شما امكان مي دهند . تورفتگي بند تورفتگي اولين خط ، تورفتگي هاي راست و فاصلة اضافي قبل و بعد را تنظيم كنيد . نكته : در كنار لايه هاي متني حرف T مشاهده ميشود و اين نشانگر لايه متني ميباشد . براي render كردن لايه و يا خارج كردن لايه از حالت متني مسير زير را طي مي كنيم . ( Layer Type Rasterize ) يا اينكه روي نوار رنگي لاية مربوطه كليك راست گرده گزينة Rasterize را انتخاب كنيم . ماسك اعمال ماسك : ماسك ها مي توانند شيء انتخاب شده و يا پس زمينه را پنهان كنند . ممكن است كاملاً كدر ، يا نيمه شفاف باشند . كار با ماسك سريع Quick mask : فتوشاپ روشي بسيار سريع و آسان را براي ايجاد نوعي ماسك موقتي ، و قابل ويرايش ارائه كرده است . كه (ماسك سريع ) ( Quick mask ) ناميده ميشود . يكي از مزيتهاي آن اين است كه مي توانيد تصوير و ماسك را به طور همزمان مشاهده كنيد . مي توانيد كار را با ناحية انتخاب شده شروع كنيد ، و سپس با استفاده از قلم موي نقاشي بخشهايي را به آن اضافه ، و يا از آن كم كنيد ، همچنين ميتوانيد ، ماسك سريع را به طور كامل با استفاده از قلم موي نقاشي ايجاد كنيد . كار عملي ايجاد ماسك سريع : 1-با كمك يكي از ابزارهاي انتخاب ( Selection tool ) كه مناسبتر به نظر مي رسد ، بخشي از تصویر مورد نظر خود را در حالت انتخاب شده قرار دهيد . 2-براي ويرايش انتخاب كافيست دكمة Quick mask را انتخاب كنيد . 3-با اين كار مشاهده خواهيد كرد كه پوششي از ماسك روي تصوير به غير از محدودة انتخابي قرار ميگيرد . ( رنگ مزبور، ناحية محافظت شده را نشان ميدهد . اين رنگ به اصطلاح نشان دهندة ناحية انتخاب نشده مي باشد . طبق تعريف ماسك با رنگ قرمز و ميزان كدر بودن ، opacity به میزان 50 % درصد ظاهر ميشود . 4-اگر ماسك مزبور به ويرايش احتياج داشت سرقلم مناسبي انتخاب مي كنيم و با يكي از ابزارهاي ترسيمي مثل قلم موي نقاشي شروع به ويرايش مي كنيم . (با در نظر گرفتن رنگ F.g ) 5-از آنجا كه ماسك ها در اصل به صورت تصويرهاي خاكستري رنگ( grayscale ) ميباشند رنگ آميزي با رنگ سياه موجب اضافه شدن بخشهاي انتخاب شده به رنگ قرمز مي شود . رنگ آميزي با رنگ سفيد نيز بخشهاي انتخاب شده را كاهش مي دهد. (معادل پاك كردن ) 6-وقتي ويرايش ماسك به حد رضايت بخشي رسيد ، دكمة standard mask را در جعبه ابزار كليك كنيد . با اينكار به تصوير اصلي باز خواهيد گشت . اعمال سايه : اعمال سايه به متن يا تصوير به آن بعد داده و موجب مي شود بيشتر به چشم بيايد . سايه جلوه خاص و زيبايي براي تاكيد بر روي يك چيز و جلب توجه بيشتر مي باشد . Drop Shadow قبل از اينكه يك فيلتر باشد ،جلوة لايه محسوب مي شود ، بنابراين مي توانيد آن را قبل و بعد از رند كردن تايپ استفاده كنيد . نكته: سايه را در همه جا استفاده نكنيد ! اگر از سايه در همه جاي تصوير استفاده شود ،همه چيز به يك نسبت به چشم مي آيد و شما مزيت استفاده از سايه را براي جلب توجه يك شي از دست خواهيد داد . دقت كنيد تمام سايه ها يكنواخت باشند ! اگر در يك ناحيه به چند شيء سايه اعمال مي كنيد ، دقت كنيد كه تمام سايه ها يكسان بوده و ((عمق)) آنها مناسب باشد ، اگر سايه متفاوت و اتفاقي باشند ، اين تفاوتها مشخص خواهد بود . سايه را زياد تيره نكنيد . زيرا ممكن است عمق و تيرگي بيش از آنچه كه قرار است جلب توجه كند به چشم بيايد . سايه ها را روشن و ظريف ايجاد كنيد . تصویر زیر نمونه هایی از اعمال نادرست و درست سايه ها را نشان مي دهد . فتوشاپ 6 ، شامل ابزار قدرتمند و ساده سايه [drop shadow] و نيز ابزارهاي درخشندگي [glow] بيرون زدگي [bevel] ، برجسته سازي [emboss] ، روي هم افتادگي [overlay] براي متن و گرافيك مي باشد . مي توانيد اين ابزارها و افكتها را در منوي layer و زير منوي Style layer بيابيد . به خاطر داشته باشيد كه مي توانيد جلوه سايه را علاوه بر متن بر اشياء نيز اعمال كنيد . با وجود اين ، نمي توان جلوه لايه را به چيزي كه در يك لايه مجزا قرار ندارد ، اعمال كرد . اگر بر روي پس زمينه نقاشي كنيد نمي توانيد به آن جلوه اي بيفزاييد . ( مسير اعمال Effect در ورژن 5/5 ) Layer > Effect > Drop Shadow ( مسير اعمال Effect در ورژن 6.0 ) Layer > Layer Style > Drop Shadow تعيين ميزان كدر بودن سايه توسط اين گزينه صورت مي گيرد . Dangle : زاويه تابش نور در اين قسمت مشخص مي شود . Distance :فاصلة سايه تا جسم مورد نظر در اين قسمت تعيين مي شود . Spread :انتشار و وسعت سايه در اين قسمت مشخص مي شود . Size : اندازه سايه بوسيله اين گزينة تنظيم مي گردد. قسمت QUALITY : Contour : طرح يا محيط مرئي را مشخص مي كند . Noise : توسط اين قسمت مي توانيم پيكسلهاي مربوط به سايه را انتشار داد . چنانچه در اين كادر گزينةPreview فعال باشد . تمام تغييرات را به طور همزمان مشاهده مي كنيد . كارعملي : اعمال سايه به متن براي ايجاد سايه ، روي متن مراحل زير را انجام دهيد : 1- يك سند جديد با پس زمينه سفيد باز كنيد . 2- توسط ابزار تايپ متن مورد نظر را با فونت دلخواهتان تایپ كنيد . 3- از منوي Layer قسمت Layer style عبارت shadow drop را انتخاب كنيد تا كادر مكالمه مربوط به آن باز شود . گزينة preview را علامت بزنيد . تا بتوانيد در حين كار تغييرات را مشاهده كنيد . نكتة مهم اين كار در اين است كه صفحة نمايش را طوري مرتب كنيد كه بتوانيد كادر مكالمه و متني را كه بر روي آن كار مي كنيد به طور همزمان مشاهده كنيد . 4- براي حالت آميختگي يكي از حالتهاي normal ، multiply ، يا durken را انتخاب كنيد . در غير اين صورت با انتخاب گزينه هاي ديگر نمي توانيد سايه را مشاهده كنيد ، براي تغيير رنگ سايه بر روي نمونه رنگ در كنار منويmode كليك كنيد . اين كادر موجب باز شدن پنجره picker color مي شود . 5- ميزان تيرگي [opacity] و زاويه [angel] سايه را با كليك و كشيدن لغزنده در در شكل ساعت وار تنظيم كنيد و يا عددي پنجره هاي مربوط وارد كنيد . 6- فاصلة سايه [distance] را از كلمة يا شي ء تنظيم كنيد ، اندازه [size] را بر اساس مقدار سايه اي كه مي خواهيد مشاهده كنيد ، تنظيم كنيد . مقدار spread مشخص مي كند تا چه حد لبه هاي سايه مشخص باشند. بعد از انجام تنظيمات مورد نظر دكمة OK را كليك كنيد . البته هنوز هم مي توانيد آن را اصلاح كنيد . تا قبل از ادغام لايه ها يا رند كردن متن می توانيد هر تغييري را اعمال كنيد . ايجاد درخشندگي ايجاد درخشندگي : علاوه بر سايه [drop shadow] در اين منو ، جلوه هاي جالب ديگري نيز موجود مي باشند . حال به بررسی جلوه درخشندگي [glow] می پردازیم. همچنين مي توانيد اين درخشندگي را از داخل [inner glow] اعمال كنيد كه به نظر مي رسد ، حروف خودشان مي درخشند . اين جلوه براي تاكيد بر روي بخشي از متن يا جدا كردن آن از پس زمينه شلوغ مناسب است . جلوة [outer glow] بيشتر براي مشخص كردن چيزي در پس زمينه و در جاهايي كه استفاده از سايه مناسب نيست ، كاربرد دارد . ساير اشياء نيز مي توانند درخشندگي داشته باشند . جلوه هاي بيرون زدگي و برجسته سازي [bevel and emboss] : اين دو ابزار نيز در قسمت layer style قرار دارند و هر دوي آنها متن را برجسته مي كنند. جلوة bevel بر لبه هاي متن تاثير گذاشته و آنها را برجسته مي سازد . اما سطح حروف صاف هستند . در حالي كه جلوة emboss ظاهر حروف را گرد يا انحناء وار مي كند . مي توانيد با تغيير حالتهاي آميختگي [blending modes] ، درجه تيرگي [opacity] و رنگهاي روشن و سايه ها ، جلوة اين ابزار را تغيير دهيد . مطابق معمول ، بهترين راه فهيدن آنها ، تجربه كردن جلوه ها با تنظيمات متفاوت است . فرمان Import : فرمان import -file - import سبب مي شود فايل هايي را كه با قالب بندي هاي ديگر ذخيره شده اند را باز كنيد . ( به طور كلي براي وارد كردن و يا دريافت فايل از اين فرمان استفاده مي شود .) معمولا اين فايل ها با رابط twain ، مثل فايل ها و برنامه هاي اسكنر ، دخيره شده اند . همچنين فايل هايي را كه به طور مستقيم از طريق دوربين ديجيتال مرتبط به فتوشاپ وارد مي شوند را نيز شامل مي شود . وارد كردن فايل با استفاده از رابط (twain ): فرمانهاي twain acquire و twain select كه در منوي import file قرار دارند ، در واقع تصاوير را وارد نمي كنند . بلکه اين فرمانها نرم افزار مناسب اسكنر را باز مي كنند تا از درون برنامه فتوشاپ جهت ورود تصاوير اسكن شده از آن استفاده كنيد . فتوشاپ براي اسكن كردن ، استانداردهاي twain و twain 32 و twain – 32 را پشتيباني مي كند . (براي اطلاعات بيشتر به راهنماي اسكنري كه با آن كار مي كنيد مراجعه كنيد .) فرمان Export: براي ارسال فايلها با پسوند خاص از اين قسمت استفاده مي شود file Export
|
||
|
|
|
|
|
كار با فايلها و پسوندهاي مورد استفاده كار با فايل ها : فتوشاپ مي تواند تصويرها را با قالب بنديهاي مختلف باز كرده و يا ذخيره كند . قالب بندي در واقع روش ذخيره سازي اطلاعات موجود در فايل مي باشد . به اين ترتيب مي توان فايل هاي مزبور را در برنامه هاي ديگر مورد استفاده قرار داد ، آنها را چاپ كرد ، و يا به عنوان صفحة وب در اينترنت به كار برد . در دنياي ويندوز ، نوع فايل با سه حرفي كه به عنوان پسوند در انتهاي نام فايل قرار مي گيرند مشخص مي شود . در اين ميان مي توان پسوندهاي .doc براي سندهاي مربوط به برنامه هاي واژه پرداز و يا .bmp براي تصويرهاي گرافيكي مبتني بر نقشه بيتي را نام برد . متداولترين قالب بندي فايل در فتوشاپ .psd ميباشد . Photoshop Document - psd psd متداولترين قالب بندي در فتوشاپ ميباشد ، ميتوان گفت كه این قالب بندي مخصوص محيط فتوشاپ است . اشكال اين قالب بندي اين است كه ساير برنامه ها ممكن است در باز كردن آن با مشكل مواجه شوند . زيرا قالب بندي مزبور براي فتوشاپ اختصاصي به شمار مي آيد . براي انتقال فايل ها بين برنامه هاي مختلف ، چاپ و يا انتشار آن در World Wide Web ، بايد آن را با قالب بنديهاي سازگار با مقصد ذخيره كنيد . Bitmap قالب بندي استاندارد ويندوز به شمار مي آيد . Graphical Interchange format (gif ) GIF اين قالب بندي يكي از 3 قالب رايجي است كه ميتوان براي نشر وب استفاده نمود . از آن جايي كه فايلهاي ذخيره شده با اين قالب حجم كمتري دارند براي ارسال آن از طريق مودم ، زمان كمتري صرف ميشود . Joint photographic Experts Group(jpg ) JPEG به معناي انجمن گروه متخصصان عكاسي ميباشد و jpg نيز يكي ديگر از سه قالب بندي مطلوب براي نشر وب به شمار می رود . Portable Document Format(pdf) PDF اين قالب بندي ، قالب سند قابل حمل برنامة آكروبات ادوب ميباشد . اين سيستم براي ايجاد سندهايي است كه توسط برنامة Acrobat خوانده ميشود . Portable Network Graphic (png) PNG به معناي نگاره سازي شبكة قابل حمل است . اين قالب براي نگاره سازي وب جديدتر و بهتر است زيرا تراكم مطلوب gif ها را با لوحة رنگ نامحدود jpg تركيب ميكند . به هر حال مرورگرهاي قديمي آن را پشتيباني نمي كنند . tif - TIFF Tagged– Image File Format قالب پروندة تصويري برچسب دار ميباشد . اين پرونده ها را ميتوان هم در ماشين هاي ويندوز هم در ماشين هاي مكينتاش ذخيره نمود . Encapsulated postscript(eps) EPS قالبي است كه براي استفاده در نشر رو ميزي ميباشد . اين قالب از زبان توصيفي صفحة postscript استفاده ميكند . RAW : اين قالب بندي اطلاعات فايل را به صورتي ذخيره ميكند كه قالب بندي آن براي انتقال بين برنامه ها و كامپيوترهاي مختلف بيشترين انعطاف پذيري را داشته باشد . تركيب كردن لايه ها Merge : براي تركيب كردن دو يا چند لايه با هم از روش زير استفاده ميكنيم : از منوي Layer گزينه هاي مربوط به تركيب لايه ها را انتخاب مي كنيم كه عبارتند از : Merge Down : با انتخاب اين گزينه لاية فعال با لاية زيري تركيب ميشود . Merge Visible : با انتخاب اين گزينه تمامي لايه هايي كه آيكون چشم آنها فعال باشد را با هم تركيب مي كند . در صورتيكه نخواهيم دو يا چند لايه در تركيب باشند ابتدا چشم مربوط به آنها را غيرفعال ميكنيم ، سپس از اين گزينه استفاده ميكنيم ، بدين ترتيب فقط لايه هاي قابل رويت را با هم تركيب ميكند . Flatten Image : با انتخاب اين گزينه تمامي لايه ها را با هم تركيب ميكنيم . در اين حالت همة لايه با هم تركيب شده و در پنجرة لايه ها ، فقط Background داريم . Merge Linked : در صورتي اين گزينه فعال است كه پيوند(Link) كنار آيكون چشم لايه اي قرار داشته باشد، ابتدا لايه هايي را كه ميخواهيم با هم تركيب شوند را توسط Link مشخص مي كنيم سپس اين گزينه را انتخاب مي كنيم. ذخيره سازي فايل : مطلب بسيار مهم در فتوشاپ اين است كه بايد در اكثر مواقع كار خود را ذخيره كنيد . معمولاً بهتر است كه گهگاه اين كار را انجام دهيد . معمولاً در رايانه ها ، بروز خطا و وقفه هاي غيرمنتظره در حين كار ، امري معمول به شمار مي آيد . ذخيره سازي فقط چند ثانيه طول ميكشد و در صورت خاموش شدن رايانه ، تفاوت زيادي بين انجام دوبارة همة كارها و صرفاً بازگشايي آن وجود دارد .براي ذخيره سازي فايل گزينة Save را از منوي فايل انتخاب ميكنيم در اين حالت كادري ظاهر ميشود كه در آن آدرس و نام فايل و همچنين فرمت فايل را مشخص ميكنيم . فشار همزمان دو کلید (Ctrl+s) انجام عملیات ذخیره سازی بصورت میان بر است . چنانچه بخواهيم فايل را با پسوند و نام جديد و حتي در آدرس جديدي ذخيره كنيم از گزينة Save As استفاده مي كنيم . علاوه بر فرمان Save و Save As كه با آنها آشنا هستيد ، فتوشاپ داراي فرمانهاي ذخيره سازي ديگري (نظير Save a copy ) نيز ميباشد . اين گزينه در جعبه محاوره اي Save وجود دارد . با استفاده از گزينة Save a copy همانند فرمان Save As ، ميتوانيد پروندة خود را با يك نام و در محلي جديد ذخيره كنيد. اگر از save a copy استفاده كنيد، (در حالي كه كار شما روي پرونده اصلي انجام مي شود نه روي رونوشت) رونوشتي از پرونده در شرايط كنوني ذخيره خواهد شد. استفاده از اين گزينه براي ايجاد يك رونوشت پشتيبان قبل از يك تغيير اساسي مفيد خواهد بود. آخرين گزينة save، گزينة save for web است. با كليك كردن روي اين فرمان، جعبه محاوره اي مربوط به آن ظاهر مي شود. اين كادر شامل تنظيماتي است كه براي بهينه كردن تصوير به منظور استفاده در وب ضروري مي باشند، که امكان مشاهده و انتخاب مقدار تراكم JPEG اعمال شده را به شما مي دهند. بنابراين شما مي توانيد به كوچكترين پروندة تصويري با كيفيت بالا دست يابيد. كاهش اندازة فايل: فايل هاي فتوشاپ ممكن است بسيار بزرگ باشند. با روشهاي مختلفي مي توان حجم فايلها را كاهش داد: این روشها شامل موارد زیر هستند : 1- كاهش تفكيك پذيري (وضوح و Resulotion تصوير) 2- كاهش تعداد رنگها 3- استفاده از قالب بندي هاي فشرده سازي 4- ادغام لايه ها در فايلهاي merge-psd كردن لايه ها و .... در صورتيكه بخواهيد تصويری را چاپ كنيد ، كاهش تفكيك پذيري ( Resulation ) فكر خوبي براي كاهش حجم فايل به شمار نمي آيد . اما اگر قرار باشد كه تصوير فقط بر روي صفحة نمايش كامپيوتر ، و يا وب ظاهر شود ، تفكيك پذيري به 72 نقطه بر اینچ کاهش می یابد . كاهش تعداد رنگها به معني كاهش عمق بيت مي باشد . بدين ترتيب ظاهر رنگهاي خود را مي توانيد در چاپ يا روي صفحه به شكل لكه لكه در آوريد . استفاده از قالب بنديهاي فشرده ، به اين معني است كه از قالب بنديهايي مانند Tiff با فشرده سازي LZW استفاده شود . به اين ترتيب حجم فايل تا آنجا كه امكان داشته باشد كاهش مي يابد و سپس ذخيره مي گردد . برنامة مزبور اين كار را با روشي انجام مي دهد كه Loss Less ( بدون كاهش داده ها ) ناميده ميشود . به طوري كه هيچگونه تغيير شكل يا كاهش رنگي ايجاد نشود . همچنين قالب بندي هايي مانند JPEG نيز وجود دارند كه از روش فشرده سازي Lossy استفاده ميكنند. همان طور كه احتمالاً از نام اين روش حدس مي زنيد بعضي از داده ها در جريان فشرده سازي از دست مي روند . كار با فايلها و پسوندهاي مورد استفاده كار با فايل ها : فتوشاپ مي تواند تصويرها را با قالب بنديهاي مختلف باز كرده و يا ذخيره كند . قالب بندي در واقع روش ذخيره سازي اطلاعات موجود در فايل مي باشد . به اين ترتيب مي توان فايل هاي مزبور را در برنامه هاي ديگر مورد استفاده قرار داد ، آنها را چاپ كرد ، و يا به عنوان صفحة وب در اينترنت به كار برد . در دنياي ويندوز ، نوع فايل با سه حرفي كه به عنوان پسوند در انتهاي نام فايل قرار مي گيرند مشخص مي شود . در اين ميان مي توان پسوندهاي .doc براي سندهاي مربوط به برنامه هاي واژه پرداز و يا .bmp براي تصويرهاي گرافيكي مبتني بر نقشه بيتي را نام برد . متداولترين قالب بندي فايل در فتوشاپ .psd ميباشد . Photoshop Document - psd psd متداولترين قالب بندي در فتوشاپ ميباشد ، ميتوان گفت كه این قالب بندي مخصوص محيط فتوشاپ است . اشكال اين قالب بندي اين است كه ساير برنامه ها ممكن است در باز كردن آن با مشكل مواجه شوند . زيرا قالب بندي مزبور براي فتوشاپ اختصاصي به شمار مي آيد . براي انتقال فايل ها بين برنامه هاي مختلف ، چاپ و يا انتشار آن در World Wide Web ، بايد آن را با قالب بنديهاي سازگار با مقصد ذخيره كنيد . Bitmap قالب بندي استاندارد ويندوز به شمار مي آيد . Graphical Interchange format (gif ) GIF اين قالب بندي يكي از 3 قالب رايجي است كه ميتوان براي نشر وب استفاده نمود . از آن جايي كه فايلهاي ذخيره شده با اين قالب حجم كمتري دارند براي ارسال آن از طريق مودم ، زمان كمتري صرف ميشود . Joint photographic Experts Group(jpg ) JPEG به معناي انجمن گروه متخصصان عكاسي ميباشد و jpg نيز يكي ديگر از سه قالب بندي مطلوب براي نشر وب به شمار می رود . Portable Document Format(pdf) PDF اين قالب بندي ، قالب سند قابل حمل برنامة آكروبات ادوب ميباشد . اين سيستم براي ايجاد سندهايي است كه توسط برنامة Acrobat خوانده ميشود . Portable Network Graphic (png) PNG به معناي نگاره سازي شبكة قابل حمل است . اين قالب براي نگاره سازي وب جديدتر و بهتر است زيرا تراكم مطلوب gif ها را با لوحة رنگ نامحدود jpg تركيب ميكند . به هر حال مرورگرهاي قديمي آن را پشتيباني نمي كنند . tif - TIFF Tagged– Image File Format قالب پروندة تصويري برچسب دار ميباشد . اين پرونده ها را ميتوان هم در ماشين هاي ويندوز هم در ماشين هاي مكينتاش ذخيره نمود . Encapsulated postscript(eps) EPS قالبي است كه براي استفاده در نشر رو ميزي ميباشد . اين قالب از زبان توصيفي صفحة postscript استفاده ميكند . RAW : اين قالب بندي اطلاعات فايل را به صورتي ذخيره ميكند كه قالب بندي آن براي انتقال بين برنامه ها و كامپيوترهاي مختلف بيشترين انعطاف پذيري را داشته باشد . تركيب كردن لايه ها Merge : براي تركيب كردن دو يا چند لايه با هم از روش زير استفاده ميكنيم : از منوي Layer گزينه هاي مربوط به تركيب لايه ها را انتخاب مي كنيم كه عبارتند از : Merge Down : با انتخاب اين گزينه لاية فعال با لاية زيري تركيب ميشود . Merge Visible : با انتخاب اين گزينه تمامي لايه هايي كه آيكون چشم آنها فعال باشد را با هم تركيب مي كند . در صورتيكه نخواهيم دو يا چند لايه در تركيب باشند ابتدا چشم مربوط به آنها را غيرفعال ميكنيم ، سپس از اين گزينه استفاده ميكنيم ، بدين ترتيب فقط لايه هاي قابل رويت را با هم تركيب ميكند . Flatten Image : با انتخاب اين گزينه تمامي لايه ها را با هم تركيب ميكنيم . در اين حالت همة لايه با هم تركيب شده و در پنجرة لايه ها ، فقط Background داريم . Merge Linked : در صورتي اين گزينه فعال است كه پيوند(Link) كنار آيكون چشم لايه اي قرار داشته باشد، ابتدا لايه هايي را كه ميخواهيم با هم تركيب شوند را توسط Link مشخص مي كنيم سپس اين گزينه را انتخاب مي كنيم. ذخيره سازي فايل : مطلب بسيار مهم در فتوشاپ اين است كه بايد در اكثر مواقع كار خود را ذخيره كنيد . معمولاً بهتر است كه گهگاه اين كار را انجام دهيد . معمولاً در رايانه ها ، بروز خطا و وقفه هاي غيرمنتظره در حين كار ، امري معمول به شمار مي آيد . ذخيره سازي فقط چند ثانيه طول ميكشد و در صورت خاموش شدن رايانه ، تفاوت زيادي بين انجام دوبارة همة كارها و صرفاً بازگشايي آن وجود دارد .براي ذخيره سازي فايل گزينة Save را از منوي فايل انتخاب ميكنيم در اين حالت كادري ظاهر ميشود كه در آن آدرس و نام فايل و همچنين فرمت فايل را مشخص ميكنيم . فشار همزمان دو کلید (Ctrl+s) انجام عملیات ذخیره سازی بصورت میان بر است . چنانچه بخواهيم فايل را با پسوند و نام جديد و حتي در آدرس جديدي ذخيره كنيم از گزينة Save As استفاده مي كنيم . علاوه بر فرمان Save و Save As كه با آنها آشنا هستيد ، فتوشاپ داراي فرمانهاي ذخيره سازي ديگري (نظير Save a copy ) نيز ميباشد . اين گزينه در جعبه محاوره اي Save وجود دارد . با استفاده از گزينة Save a copy همانند فرمان Save As ، ميتوانيد پروندة خود را با يك نام و در محلي جديد ذخيره كنيد. اگر از save a copy استفاده كنيد، (در حالي كه كار شما روي پرونده اصلي انجام مي شود نه روي رونوشت) رونوشتي از پرونده در شرايط كنوني ذخيره خواهد شد. استفاده از اين گزينه براي ايجاد يك رونوشت پشتيبان قبل از يك تغيير اساسي مفيد خواهد بود. آخرين گزينة save، گزينة save for web است. با كليك كردن روي اين فرمان، جعبه محاوره اي مربوط به آن ظاهر مي شود. اين كادر شامل تنظيماتي است كه براي بهينه كردن تصوير به منظور استفاده در وب ضروري مي باشند، که امكان مشاهده و انتخاب مقدار تراكم JPEG اعمال شده را به شما مي دهند. بنابراين شما مي توانيد به كوچكترين پروندة تصويري با كيفيت بالا دست يابيد. كاهش اندازة فايل: فايل هاي فتوشاپ ممكن است بسيار بزرگ باشند. با روشهاي مختلفي مي توان حجم فايلها را كاهش داد: این روشها شامل موارد زیر هستند : 1- كاهش تفكيك پذيري (وضوح و Resulotion تصوير) 2- كاهش تعداد رنگها 3- استفاده از قالب بندي هاي فشرده سازي 4- ادغام لايه ها در فايلهاي merge-psd كردن لايه ها و .... در صورتيكه بخواهيد تصويری را چاپ كنيد ، كاهش تفكيك پذيري ( Resulation ) فكر خوبي براي كاهش حجم فايل به شمار نمي آيد . اما اگر قرار باشد كه تصوير فقط بر روي صفحة نمايش كامپيوتر ، و يا وب ظاهر شود ، تفكيك پذيري به 72 نقطه بر اینچ کاهش می یابد . كاهش تعداد رنگها به معني كاهش عمق بيت مي باشد . بدين ترتيب ظاهر رنگهاي خود را مي توانيد در چاپ يا روي صفحه به شكل لكه لكه در آوريد . استفاده از قالب بنديهاي فشرده ، به اين معني است كه از قالب بنديهايي مانند Tiff با فشرده سازي LZW استفاده شود . به اين ترتيب حجم فايل تا آنجا كه امكان داشته باشد كاهش مي يابد و سپس ذخيره مي گردد . برنامة مزبور اين كار را با روشي انجام مي دهد كه Loss Less ( بدون كاهش داده ها ) ناميده ميشود . به طوري كه هيچگونه تغيير شكل يا كاهش رنگي ايجاد نشود . همچنين قالب بندي هايي مانند JPEG نيز وجود دارند كه از روش فشرده سازي Lossy استفاده ميكنند. همان طور كه احتمالاً از نام اين روش حدس مي زنيد بعضي از داده ها در جريان فشرده سازي از دست مي روند.
|
||
|
|
|
|
|
كار با لايه ها پنجرة Layer ( كار با جدول لايه ها) : مرحله اول باز كردن صفحه اي جديد مي باشد . پس بايد جدول لايه ها را باز كنيد . براي اين كار گزينة Show Layer را از منوي Window انتخاب مي كنيم . پنجره لايه ها محلي است كه مي توانيد از طریق آن عملكرد لايه ها را كنترل كنيد . يعني لايه ها را ايجاد ،اضافه ،حذف ، پنهان و يا آشكار كنيد . ايجاد لايه : براي اضافه كردن و يا ايجاد لايه ی جديد از روشهاي زير می توان استفاده کرد. روش 1 : از منوي Layer گزينه New و آنگاه Layer را انتخاب مي كنيم . روش 2 : روي آيكون ( Creat new layer ) كه زير پنجره لايه ها قرار دارد ،كليك مي كنيم. روش 3 : فشار همزمان سه كليد shift + ctrl + N ، لایه یی جدید ایجاد می کنیم . پنهان كردن لايه : براي پنهان كردن يك لايه كافيست آيكون چشم كنار لايه را غير فعال كنيم . براي اين كار يكبار روي آيكون چشم كليك می كنيم . سپس براي ظاهر كردن مجدد لايه همين كار را تكرار مي كنيم ،تا لايه فعال شود . حذف لايه : به روشهاي مختلفي مي توان لايه اي را حذف نمود كه عبارتند از : روش 1 : لايه مربوطه را به سمت سطل باز يابي كه در زير پنجره لايه ها قرار دارد drag مي كنيم . روش 2: روي نوار رنگي لايه مورد نظر كليك راست كرده ، گزينه Delete layer را انتخاب مي كنيم. روش 3 : ابتدا لايه مورد نظر را فعال كرده ( روي لايه يكبار كليك مي كنيم ) سپس روي آيكون سطل بازيابي كه در زير پنجره لايه ها قرار دارد كليك مي كنيم ، در اين حالت كادري باز مي شود كه در مورد اطمينان از حذف ،از ما سوال مي كند . روش 4 :ابتدا لاية مورد نظر را فعال كرده ، سپس از منوي Layer ، گزينة Delete layer را انتخاب مي كنيم . نكته : در مجموعة لايه ها، لايه اي فعال است كه نوار رنگي روي آن باشد و همچنين آيكون قلم مو كنار آيكون چشم آن قرار داشته باشد. كپي گرفتن از لايه : به روشهاي مختلفي مي توان از يك لايه كپي تهيه نمود كه عبارتند از : روش 1 : روي لايه مورد نظر R-Click كرده و گزينة Duplicate را انتخاب ميكنيم روش 2 : از منوي Layer گزينة Duplicate Layer را انتخاب مي كنيم روش 3 : دو كليد Ctrl + J را همزمان فشار مي دهيم روش 4 : لاية مربوطه را به طرف آيكون Create New Layer كه در زير پنجرة لايه هاست Drag ميكنيم كار با چندين لايه : تا اين قسمت نحوة ايجاد ، اضافه كردن ، و يا حذف لايه را فراگرفتيد . اما هنوز مشخص نكرده ايم كه مورد استفاده آن چيست . ممكن است لايه ها را در موقعيتهاي بسيار متفاوتي بكار بريد . براي تركيب دو يا چند تصوير با يكديگر ( كه در فتوشاپ اصطلاح composition در مورد آن بكار مي رود .) عنصرهايي كه در پس زمينه قرار داده ايد به لايه هاي متفاوت اضافه خواهد شد . براي كنترل دقيق نحوه تركيب عنصرهاي موجود در لايه ها مي توانيد از جدول لايه ها استفاده كتيد . همچنين مي توانيد ميزان كدر بودن Opacity عنصرهايي كه به لايه اي ديگر منتقل مي شوند را كنترل كنيد ( لايه ها به خودي خود شفاف مي باشند . حتي اگر رنگي با ميزان كدر بودن 100 درصد را برايشان نعيين كنيد .) علاوه بر اين مي توانيد با استفاده از حالتهاي آميختگي [Blending Modes] تعيين كنيد كه رنگهاي يك لايه ، چگونه بر روي لايه اي ديگر ظاهر شوند . يعني درست همان قابليتهايي كه در هنگام ترسيم يا رنگ آميزي تصوير موجود در لايه پس زمينه در اختيار داريد . كار با جعبه ابزار فتوشاپ ابزار انتقال Move Tool -V : از اين ابزار جهت جابجا كردن قسمتي از تصوير در يك فايل و يا از فايلي به فايل ديگر استفاده مي شود. - عمل انتقال را مي توان توسط صفحه كليد نيز انجام داد . کلیدهای میان بر : Ctrl + C = Copy Ctrl + X = Cut Ctrl + V = Paste -همچنین عمل انتقال را با استفاده از منوي Edit، گزينه هاي Copy، Cut و Paste نيز مي توان انجام داد. همانطور كه مشاهده مي شود در صورتي كه قسمتي از فايلي را به فايل ديگري انتقال دهيم به صورت اتوماتيك در فايل جديد با هر عمل انتقال يك لايه اضافه مي شود. در حقيقت به ازاي هر عمل Paste يك لايه اضافه مي شود. بايد در نظر داشته باشيد كه براي جابجا كردن هر قسمتي از تصوير ابتدا بايد لاية مربوطه را در پنجرة لايه ها فعال كنيم. براي تصاويري كه فاقد لايه هاي متعدد مي باشند ابزار move كل تصوير را جابجا مي كند. نكته : براي دسترسي سريع به لاية مربوط به هر جسم، كافيست روي جسم مورد نظر در فايل كليك راست كنيم، از زير منوي باز شده گزينة اول شمارة لايه ميباشد، آنرا انتخاب ميكنيم. مشاهده مي كنيم كه در پنجرة لايه ها لاية مربوط به همين جسم فعال مي شود. پنجرة History عمل Redo , Undo : براي باز شدن اين پنجره گزينة History Show را از منوي Window انتخاب مي كنيم پنجرة History جدول تاريخچه فهرستي از تمام ابزارهاي استفاده شده و همچنين تمام تغييراتي كه ايجاد كرده ايد را نگه مي دارد. تا بتوان بيش از يك عمل را باز گرداند در اين پنجره مي توانيد هر يك از عملكردهاي مزبور كه نمي خواهيد اعمال شود، را باز گردانيد. اين كار در بعضي از اعمال ملغي سازي Undo مكرر مفيد واقع مي شود. زيرا در اين حالت مي توانيد عملكرد Undo و Redo را بصورت انتخابي قرار دهيد. نكته : معادل عمل Undo فشار همزمان سه كليد Ctrl+Alt+Z است . معادل عمل Redo فشار همزمان سه كليدCtrl+Shift+Z است . ابزار ذره بين Zoom Tool : براي بزرگنمايي تصاوير از اين ابزار استفاده مي شود. اين ابزار هنگام بزرگ كردن تصاوير علامت + دارد و چنانچه براي كوچك نمايي از اين ابزار استفاده شود علامت - بخود مي گيرد. اگر بخواهيم تصوير بزرگ شود كافيست بوسيله اين ابزار روي تصوير مورد نظر چند بار كليك كنيم. چنانچه بخواهیم عكس عمل فوق انجام شود كوچك نمايي هنگام استفاده از اين ابزار كليد Alt را پايين نگه دارید . بزرگنمايي و كوچك نمايي تصاوير بوسيله صفحه كليد: با فشار همزمان دو كليد Ctrl , + تصوير بزرگتر مي شود. با فشار همزمان دو كليد Ctrl , - تصوير كوچكتر مي شود. بزرگنمايي و كوچكنمايي تصاوير با استفاده از منو: با انتخاب گزينه هاي Zoom in و Zoom out موجود در منوي View نيز مي توانيم تصاوير را بزرگتر و يا كوچكتر كنيم. پنجرة Navigator : براي باز كردن پنجره Navigator، گزينة Show Navigator را از منوي Window انتخاب مي كنيم. بوسيله اين پنجره مي توانيم قسمتي از تصوير كه در ميدان ديد ما مي باشد را نسبت به كل تصوير مشاهده كنيم در حقيقت مي توانيم موقعيت قسمت مورد نظر را نسبت به كل تصوير داشته باشيم. در اين پنجره دور تادور محدوده اي كه در ميدان ديد ما مي باشد كادر قرمز رنگي مشاهده مي شود. براي مشاهده يك قسمت خاص از تصوير، روي كادر قرمز رنگ موجود در پنجرة Navigator كليك كرده و ماوس را بكشيد. توسط اين پنجره مي توانيم درصد بزرگنمايي را از 15% تا 1600% روي قسمت Zoom in و Zoom out كه در پايين پنجره قرار گرفته است تنظيم كنيم. ابزار دست جابجايي تصوير Hand Tool -H: چنانچه تصويري بزرگتر از ميدان ديد ما باشد یا قبلا تصوير را بوسيله ذره بين بزرگ كرده باشيم . براي مشاهده قسمتهاي ديگر آن ، مي توانيم بوسيله ابزار جابجايي تصوير را حركت داده و بقيه قسمتهاي آن را نيز مشاهده كنيم . پنجرة Info : براي بازكردن پنجره Info گزينةShow Info را از منوي Windows انتخاب مي كنيم . Info مخفف كلمة Information مي باشد ،از اين پنجره همانطور كه از نامش پيداست جهت مشاهده اطلاعات مربوط به اندازه ، مختصات و رنگ هاي نقاط مربوطه استفاده مي شود . براي نمايش اطلاعات هر نقطه از تصوير كافيست بوسيله نشانگر ماوس روي تصوير حركت كنيم . انتخاب يك ناحيه نامنظم : ابزار كمند Lasso Tool : هرچند ابزار محدودة انتخاب Marquee و كليدهاي تغيير دهندة آن بسيار مفيدند، اما ممکن است که بخواهید ناحیه ای را غیر منظم انتخاب کنید ، مثلا شايد بخواهيد گلي منفرد را از بين گلهاي موجود در يك دسته گل و يا فردي را از بين افراد مختلف در يك عكس ،انتخاب كنيد . توسط ابزار كمند مي توانيم ، انتخابي به صورت آزاد داشته باشيم اين ابزار داراي سه زير مجموعه مي باشد كه عبارتند از : Lasso tool : استفاده از اين ابزار براي يك شي ء به دستي بدون لرزش ، و ارتباط خوب بين عملكرد چشم و دست نياز دارد . در صورتي كه در حين انتخاب دست خود را از روي كليك ماوس برداريم همانجا انتخاب بسته مي شود . Polygonal lasso : اين ابزار ،به ابزار كمند چندضلعي معروف است . درست مانند ابزار كمند معمولي عمل مي كند . اما همان طور كه از نام آن بر مي آيد تنها تفاوتشان در اين است كه ابزار كمند چندضلعي ناحيه مورد نظر را به صورت شكل هندسي نامنظم انتخاب مي كند . وقتي مي خواهيد به جزئيات تصوير بپردازيد اين روش بسيار آسان تر خواهد بود . زيرا در اين حالت بهتر مي توان اجزاي آن را كنترل كرد . در اينجا به جاي اينكه مانند ابزار كمند معمولي فقط خطهاي محدودة انتخاب ترسيم شوند ،نقطه هاي ايجاد چند ضلعي را كليك خواهيد كرد و فتوشاپ خط صافي را بين نقاط كليك ترسيم مي كند . به اين ترتيب محدودة انتخاب شده را به صورت چندضلعي نامنظم مشاهده مي كنيم . مي توانيد تعداد نقطه ها را بيشتر كنيد در حقيقت فاصله كليكها را كمتر كنيد تا انتخاب نرمتري داشته باشيد . Magnetic lasso tool : اين زير مجموعه ،به ابزار كمند مغناطيسي معروف مي باشد . از ابزارهايي است كه زياد مورد استفاده قرار مي گيرد وقتي آن را پيرامون شيء با كناره هاي مشخص استفاده كنيد به طور خودكار به سمت كناره هاي شيء مزبور كشيده مي شوند و روي آن قرار مي گيرد . د رمورد شيء هايي كه كناره هاي نامنظمي دارند و كناره هاي آن نسبت به رنگ پس زمينه كاملا مشخص مي باشد ، ابزار كمند مغناطيسي بهترين ابزار براي انتخاب آنها به شمار مي آيد . براي تعيين پارامترهاي مربوطه مي توانيد از پنجره Option اين ابزار استفاده كنيد. - گزينة Feather : مانند گزينة Feather در ابزار Marquee tool عمل مي كند . كناره هاي نامشخص هاله يي انتخاب مي كند . - گزينة Antialized : كناره هاي انتخاب را هموار مي كند . - گزينة Lasso Width : بيانگر حداقل فاصله قابل تشخيص بين كناره هاي شي ء مي باشد . گزينة Edge con: برای تعيين كناره هاي محدودة انتخاب شده ،نسبت به اختلاف كنتراست ، بين كنارة شي ء كه بايد انتخاب شود ، و ناحيه پيرامون شي ء مورد نظر است . ابزار عصاي جادويي Magic Wand Tool : اين ابزار نيز يكي ديگر از ابزارهاي انتخاب مي باشد . تا اينجا ابزارهايي را مورد بررسي قرار داديم كه پيكسل ها را بسته به محلشان در نقشه بيتي يعني تصوير انتخاب مي كنند اما ابزار عصاي جادويي [Magic wand tool] پيكسل ها را به صورت متفاوتي انتخاب مي كند . يعني بسته به مقادير رنگشان ،آنها را بر مي گزيند . با اين كار مي توانيد شي ء هايي كه در پيش زمينه قرار گرفته اند ، را نسبت به رنگ پس زمينه انتخاب كنيد . Magic wand option : گزينة Tolerance : تولرانس ميزان دقت ابزار را تعيين می کند که عددي بين 0 تا 255 را مي پذيرد . هرچه عدد اعمال شده در اين كادر كوچكتر باشد ، ابزار عصاي جادويي ميزان انحراف كمتري را در افتراق رنگها اعمال مي كند . بنابراين هرچه عدد بالاتري را براي تولرانس انتخاب كنيد ،رنگهاي بيشتري كه در گروه رنگ انتخاب شده قرار داشته باشند، انتخاب خواهد شد . چنانچه گزينه Contiguous : غير فعال باشد مي توانيد كاري كنيد كه فقط پيكسلهايي كه در كنار يكديگر قرار دارند و به صورت ممتد هستند ، انتخاب شوند . مثلا اگر گل قرمز رنگي داشته باشند كه از يك سمت آن به سمت ديگر رنگش تغيير مي كند و عدد بزرگي را براي پارامتر تولرانس انتخاب كرده باشيد ، تمام گلهايي كه با تولرانس تعيين شده مطابقت داشته باشند ، انتخاب خواهند شد ، اما اگر در جدول option گزينة Contiguous را انتخاب كنيد فقط مي توانيد آن دسته از گلهايي كه در محدودة تولرانس مزبور قرار داشته باشند را انتخاب كه در تماس با يكديگر نيز باشند . منوي Select : - گزينه All : Ctrl + A چنانچه بخواهيم كل فايل را انتخاب كنيم از اين قسمت استفاده مي كنيم. - گزينه Deselect : Ctrl + D اين گزينه هنگامي فعال است كه انتخابي Select داشته باشيم. با انتخاب اين گزينه Select مورد نظر حذف مي شود. - گزينه Reselect : براي برگرداندن Select از اين گزينه استفاده مي شود. اين قسمت زماني فعال است كه قبلا از گزينه Deselect استفاده شده باشد. - گزينه Inverse : توسط اين گزينه محدوده انتخاب برعكس ميشود.همة قسمتها بجز قسمت انتخاب شده را بر ميگرداند - گزينه Feather : - گزينه Feather اين امكان را برايتان فراهم مي كند كه به جاي كناره هاي مشخص، كناره هاي نامشخص پرزدار ايجاد كنيد. براي انتخاب شيء از طريق گزينه Feather بايد مراحل زير را دنبال كنيد: 1-ابزار انتخاب مناسبي را انتخاب كنيد و با استفاده از آن بخشي از تصوير يا شيء مورد نظر خود را در حالت انتخاب شده قرار دهيد. 2-براي باز شدن كادر محاوراي مربوطه، گزينه Feather را از منوي Select انتخاب كنيد. 3-عددي را در پنجرة باز شده وارد كنيد. سپس روي دكمة OK كليك كنيد. 4-حال با جابجايي قسمت انتخابي دقيقا هالة اطراف انتخاب مشاهده مي شود. تغيير شكل : هنگام كپي كردن تصويري بر روي تصوير ديگر، معمولا بزرگ يا كوچك كردن آن ضروري مي باشد. حتي شايد لازم شود كمي آن را در جهت افقي بكشيد و يا حتي مقداري آن را مايل كنيد. همچنين ممكن است ناچار شويد. نيمرخ سمت چپ صورت فردي را به نيمرخ سمت راست تبديل و يا شي را وارونه كنيد. فقط با استفاده از چند دستور و چند كليك ساده ماوس مي توانيد تمام اين كارها و حتي كارهاي بيشتري را انجام دهيد. Transform (( Transform ها )) تغيير اندازة تصوير كپي شده Transform ها: براي تغيير اندازه در تصوير مورد نظر گزينه Free Transform را از منوي Edit انتخاب مي كنيم و يا اينكه دو كليد (Ctrl+T) را همزمان با هم فشار مي دهيم. مشاهده مي شود كه پنجره اي در پيرامون شيء ايجاد مي شود كه شبيه پنجره برش مي باشد. براي تغيير اندازة شيء مزبور مي توانيد يكي از چهار اهرم كنترلي كه در گوشه هاي تصوير قرار دارد را بر روي صفحه بكشيد. براي حفظ تناسب تصوير بايد در حين انجام كار كليد Shift را پايين نگه داريد. اگر هريك از اين اهرمها را بصورت ساده (بدون فشار دادن كليد Shift) بكشيد. فقط ارتفاع يا پهناي تصوير را در همان جهت كشيده تر خواهيد كرد. چنانچه نشانگر ماوس را خارج از اهرمها قرار دهيد نشانگر حالت يك فلش دو جهتة هلالي شكل به خود مي گيرد و اين نشان دهندة اين است كه مي توانيم شيء انتخاب را در هر زاويه اي كه مي خواهيم بچرخانيم. همانطور كه مشاهده مي شود در حالت Free Transform ، می توانیم به طور آزاد تغییراتی در شکل ایجاد کنیم ، چنانچه بخواهيم هر يك از موارد فوق به صورت تفكيك شده روي شكل اعمال شود بايد به روش زير عمل كنيم. گزينة Transform را از منوي Edit انتخاب مي كنيم با انتخاب اين گزينه زير منوي مربوط به آن باز مي شود (يا اينكه روي شكل كليك راست كنيم تا اين منو باز شود) كه تمامي موارد مربوط به Transform ها در آن بصورت مجزا قرار دارد. گزينه هاي زير منو عبارتند از: Scale : (مقياس) در اين حالت مي توانيم در شكل انتخابي تغيير اندازه داشته باشيم در صورتي كه بخواهيم در صورت تغيير مقياس طول و عرض تصوير متناسب با هم بزرگ يا كوچك شوند نشانگر ماوس را روي يكي از گوشه ها قرار داده ودر هنگام تغيير اندازه كليد Shift را پايين نگه مي داريم. Rotate : (چرخاندن) در اين حالت مي توانيم شكل را به هر جهتي كه مي خواهيم بچرخانيم همچنين مي توانيد مركز ثقل ( نقطة محوري كه در مركز شي ء قرار دارد ) را در نقطه اي خارج از كادر قرار دهيد و شي ء را حول اين نقطه بچرخانيد . Skew : Skew به معناي در امتداد اضلاع حركت دادن ، است. اگر بخواهيم حركت در امتداد اضلاع به صورت قرينه باشد ، هنگام استفاده از اين گزينه كليد Alt را پايين نگه مي داريم Distort : در اين حالت چنانچه يكي از اهرمهاي گوشه را حركت دهيم مشاهده مي كنيم كه همان گوشه را آزادانه حركت مي دهد . Perspective : اين يكي از مفيدترين ابزارهاي موجود در اين قسمت مي باشد . وقتي مي خواهيد تصويري ايجاد كنيد ، كه چند بعدی باشد از اين گزينه استفاده مي كنيم . تغييري كه اين ابزار ايجاد مي كند كاملا محسوس است . وقتي شي در حالت انتخاب شده قرار داشته باشد و با استفاده از اين گزينه موقعيت گوشه اي از آن را در جهت خاصي بكشيد گوشة مقابل نيز به صورت تصوير آينه اي ( يعني در جهت قرينه ) حركت مي كند . 180 Rotate : جسم را 180 درجه مي چرخاند . Rotate 90 CW : جسم را 90 درجه در جهت عقربه هاي ساعت مي چرخاند . Rotate 90 CCW : جسم را در جهت خلاف عقربه هاي ساعت 90 درجه مي چرخاند Flip Horizental : قرينة جسم نسبت به محور Y ها (در حقيقت جسم را حول محور افقي بر مي گرداند.) Flip Vertical : قرينة جسم نسبت به محور X ها (در حقيقت جسم را حول محور عمودي بر مي گرداند) تغيير شكل با استفاده از واحدهاي عددي Numeric : در اين قسمت تمامي تغييرات فوق را مي توانيم بصورت عددي اعمال كنيم چنانچه روي علامت گره اي كه بين عرض و ارتفاع قرار گرفته است كليك كنيم تغييرات مربوط به عرض و ارتفاع را متناسب با هم تغيير مي دهد. در قسمت (Angle) : مي توانيم مقدار عددي زاويه چرخش مورد نظر را وارد كنيم. (Horizontalو Vertical) : اين قسمت مربوط به گزينة Skew مي باشد. این قسمت می توان با عدد دادن به قسمت H و V، ضلع را در امتداد افقي و عمودي امتداد دهيم. نكته: تا زماني كه اين اهرمها دورتادور جسم قرار داشته باشد با هيچ يك از ابزارها نمي توان كاركرد. براي رهايي از اين اهرمها دو روش وجود دارد: روش 1: جهت اعمال تغییرات كليد Enter را فشار مي دهيم. روش 2: جهت لغو تغییرات كليد ESC را فشار مي دهيم.
|
||
|
|
|
|
|
فتوشاپ یکی از نرم افزارهای گرافیکی است که اساس کار آن بر پایه ی Bitmap می باشد. نرم افزار فتوشاپ متعلق به شرکت Adobe بوده و برای ویرایش تصاویر ، طراحی موارد گرافیکی چاپی یا غیر چاپی و ... مورد استفاده ی کاربران قرار می گیرد . ضمن اینکه این نرم افزار با چاپگرها و دستگاههای خروجی فیلم و زینک بصورت استاندارد هماهنگی دارد . برای مطالعه ی این دوره ی آموزشی نیاز است کاربران محترم آشنایی با سیستم عامل ویندوز داشته باشند . ضمنا سیستم شما باید دارای مشخصات سخت افزاری ذیل باشد : - حداقل سیستم مورد نیاز پنتیوم 233 - 16 مگابایت Ram - حدود 600 مگا بایت فضای آزاد - کارت گرافیکی 64 گیگا بایت حالتها و مدهاي رنگ : مدلهاي رنگ به صورت زير مي باشد : مدل RGB : مدل رنگ RGB - Red, Green , Blue- كه در مانيتور ها و تلويزيون براي نمايش رنگها مورد استفاده قرار مي گيرد. مقادير هر يك از رنگهاي اصلي RGB با عددي بين (255-0) نشان داده می شود . براي ايجاد رنگ سفيد خالص مقادير رنگهاي اصلي RGB معادل 255 مي باشد و براي ایجاد رنگ سياه خالص مقادير رنگ هاي اصلي RGB معادل صفر مي شود . مدل CMYK : مدل رنگ CMYK معمولا براي چاپ مورد استفاده قرار مي كيرد . در اين مدل رنگها بر حسب درصد بيان مي شوند . (Cyan – Magenta – Yellow - Black) اين چهاررنگ بعنوان جوهر چاپ مورد استفاده قرار مي گيرند. محدودة رنگي هر يك از ، (0 تا 100 ) تعریف می شود . مدل Grayscale : در اين مدل تصاوير به صورت سياه و سفيد مي باشند و در پنجره كانالهاي فقط يك كانال Black مشاهده مي شود . در اين حالت طيف رنگي از سفيد تا سياه مي باشد (سفيد – خاكستري – سياه ) و محدودة رنگي آن صفر تا 255 مي باشد بنابراين بهتر است كه براي كارهاي تك رنگ مديا حالت رنگي را روي Grayscale تنظيم نماييم . مدل Bitmap : Bitmap كوچكترين حجم اطلاعات براي هر پيكسل را به همراه دارد . اغلب ابزارهاي برنامه فتو شاپ در حالت رنگ Bitmap قابل دسترسي نيستند . براي كار با ابزارها بهتر است ، تصاوير Bitmap را به انواع ديگر حالت رنگ تبديل كنيد . يك تصوير طرح بيتي (Bitmap) ، فقط شامل پيكسلهاي سياه و سفيد است . تصويري كه داراي چنين حالت رنگي است از درجه وضوح كمتري برخوردار است . به طور كلي در اين حالت رنگ نمي توان از رنگهاي ديگر و نيز لايه ها و فيلتر ها استفاده كرد . همچنين هيچ گونه تغييري به جز چرخش 60و 180 درجه و معكوس كردن در جهتهاي افقي و عمودي روي تصوير اعمال نمي شود . (براي تبديل يك فايل رنگي به حالت Bitmap،ابتدا بايد تصوير را به حالت Grayscale تبديل كنيد . ) شروع كار : برنامه فتوشاپ محصول شركت Adobe مي باشد . هنگام نصب این نرم افزار بر روی سیستم ، لیست این برنامه ها هم نظیر دیگر برنامه ها در منوي Start مي نشيند . جهت ورود به اين برنامه مسير زير را طي مي كنيم : Start > programs> adobe> photo shop 6 در نظر داشته باشيد كه فايل اجرايي اين برنامه آيكوني شبيه يك چشم دارد . پس از كليك بر روي فايل اجرايي ، برنامه فتو شاپ باز مي شود . وقتي براي اولين بار ، فتو شاپ را باز مي كنيد ، جعبه ابزاري را در قسمت سمت چپ صفحه مشاهده ميكنيد كه تمامي ابزارهاي مربوط به طراحي در اين Box موجود می باشد . در سمت راست نيز چهار پنجره قرار دارد . عنوان منوها در نوار منو قرار گرفته است . زمينه اين پنجره ميزكار (Desktop) محيط فتوشاپ مي باشد . فتوشاپ بر خلاف ساير برنامه هاي گرافيكي به صورت خودكار صفحة جديدي را برايتان باز نمي كند . براي باز كردن فايل جديد (بوم نقاشي) گزينة New را از منوي File انتخاب مي كنيم ، با انتخاب اين گزينه كادر New ظاهر مي شود . Name : نام فايل را در اين قسمت تايپ مي كنيم . Width : پهناي فايل را در اين قسمت وارد مي كنيم و در كادر مقابل آن واحد را تعيين مي كنيم . Height : ارتفاع فايل را در اين قسمت وارد مي كنيم و در كادر مقابل آن واحد را تعيين مي كنيم . Resolution : اين قسمت مربوط به تعداد نقاط جوهر بر اينچ است. اين پارامتر به علت تعیین کیفیت تصویر از اهمیت زیادی برخوردار است. هرچه تفكيك پذيري بالاتر باشد ، كيفيت تصوير نيز بهتر مي باشد . اما حافظة بيشتري را نيز مورد استفاده قرار مي دهد . تفكيك پذيري مانيتور 72 نقطه بر اينچ و براي چاپ 300 نقطه بر اينچ (DPI) مي باشد . ( به طور كلي كيفيت و وضوح تصوير بستگي به Resulation دارد .) Mode : در اين قسمت مديا حالت رنگ را مشخص مي كنيم . طراحي براي چاپ با مد CMYK ، براي مانيتور RGB ، و ... Contents : زمينة بوم نقاشي را مشخص مي كند ، که شامل سه حالت : White :سفيد Background color : به رنگ B.G Transparent : بي رنگ ، می باشد . جعبه ابزار (Tool Box) مانند جعبه رنگ هنرمند نقاش است . يعني ابزارهاي مورد نياز براي ترسيم ، رنگ آميزي ، پاك كردن و ساير عملكردهاي مربوط به تصوير را در خود جاي داده است.
|
||
|
|
|
|
|
استفاده از دستور Netstat اگر شما مسئول نگهداری از يک شبکه مبتنی بر TCP/IP باشيد حتماً از ابزارهايی نظير Ping، Pathping و Tracert برای نظارت بر سيستم و عيب يابی استفاده کرده ايد. ويندوز 2000 ابزارهای ديگری نيز در اختيار ما قرار ميدهد که بسيار سودمند هستند و از جمله آن Netstat ميباشد.
|
||
|
|
|
|
|
آموزش پارتیشن بندی نكته : ابتدا شما ميبايست روش بوت كردن سيستم از طريق Floppy و يا CD-Rom را ياد بگيريد
توجه : ابتدا در صورت وجود پارتيشن آنها را پاك ميكنيم خب از پن پنجره اصلي گزينه 3 رو انتخاب كنين.سپس پنجره اي ظاهر ميشه كه از او گزينه: براي ايجاد پارتيشن از صفحه اصلي گزينه 1 يعني(1.Create dos partion or logical…..) رو بزنين .
|
||
|
|
|
|
|
تفاوت اينترنت و وب
چه تفاوتى ميان اينترنت و وب جهان گستر وجود دارد؟ چه مواقعی بايد قبل از URL از www استفاده كنیم؟بسيارى از مردم مفاهيم اينترنت و وب جهان گستر (world wide web) را يکسان يا به جاى هم به کار ميبرند. اينجا توضيح ميدهم که چرا اين کار اشتباه است.
|
||
|
|
|
|
|
600 . اگر سيستم در حال شماره گيري باشد و دوباره شماره گيري نماييد اين خطا نمايش داده مي شود . 601 . راه انداز Port بي اعتبار مي باشد . 602 . Port هم اكنون باز مي باشد براي بسته شدن آن بايد كامپيوتر را مجددا راه اندازي نمود. 603 . بافر شماره گيري بيش از حد كوچك است . 604 . اطلاعات نادرستي مشخص شده است . 605 . نمي تواند اطلاعات Port را تعيين كند . 606 . Port شناسايي نمي شود . 607 . ثبت وقايع مربوط به مودم بي اعتبار مي باشد . 608 . راه انداز مودم نصب نشده است . 609 . نوع راه انداز مودم شناسايي نشده است . 610 . بافر ندارد . 611 . اطلاعات مسير يابي غير قابل دسترس مي باشد . 612 . مسير درست را نمي تواند پيدا نمايد . 613 . فشرده سازي بي اعتباري انتخاب شده است . 614 . سرريزي بافر . 615 . Port پيدا نشده است . 616 . يك درخواست ناهمزمان در جريان مي باشد . 617 .Port يا دستگاه هم اكنون قطع مي باشد . 618 . Port باز نمي شود. ( وقتي رخ مي دهد كه يك برنامه از Port استفاده كند ). 619 . Port قطع مي باشد (وقتي رخ مي دهد كه يك برنامه از Port استفاده كند). 620 . هيچ نقطه پاياني وجود ندارد . 621 . نمي تواند فايل دفتر راهنماي تلفن را باز نمايد . 622 . فايل دفتر تلفن را نمي تواند بارگذاري نمايد . 623 . نمي تواند ورودي دفتر راهنماي تلفن را بيابد . 624 . نمي توان روي فايل دفتر راهنماي تلفن نوشت . 625 . اطلاعات بي اساسي در دفتر راهنماي تلفن مشاهده مي شود . 626 . رشته را نمي تواند بارگذاري كند . 627 . كليد را نمي تواند بيابد . 628 . Port قطع شد . 629 . Port بوسيله دستگاه راه دور قطع مي شود. (درست نبودن راه انداز مودم با برنامه ارتباطي). 630 . Port به دليل از كارافتادگي سخت افزار قطع مي شود . 631 . Port توسط كاربر قطع شد . 632 . اندازه ساختار داده اشتباه مي باشد . 633 . Port هم اكنون مورد استفاده مي باشد و براي Remote Access Dial-up پيكر بندي نشده است (راه انداز درستي بر روي مودم شناخته نشده است) . 634 . نمي تواند كامپيوتر شما را روي شبكه راه دور ثبت نمايد . 635 . خطا مشخص نشده است . 636 . دستگاه اشتباهي به Port بسته شده است . 637 . رشته ( string ) نمي تواند تغيير يابد . 638 . زمان درخواست به پايان رسيده است . 639 . شبكه ناهمزمان قابل دسترس نيست . 640 . خطاي NetBIOS رخ داده است . 641 . سرور نمي تواند منابع NetBIOS مورد نياز براي پشتيباني سرويس گيرنده را بدهد . 642 . يكي از اسامي NetBIOS شما هم اكنون روي شبكه راه دور ثبت مي گردد ، ( دو كامپيوتر مي خواهند با يك اسم وارد شوند ) . 643 .Dial-up adaptor در قسمت network ويندوز وجود ندارد . 644 . شما popus پيغام شبكه را دريافت نخواهيد كرد . 645 . Authentication داخلي اشكال پيدا كرده است. 646 . حساب در اين موقع روز امكان log on وجود ندارد . 647 . حساب قطع مي باشد . 648 . اعتبار password تمام شده است . 649 . حساب اجازه Remote Access را ( دستيابي راه دور ) را ندارد . ( به نام و كلمه عبور اجازه dial-up داده نشده است ) . 650 . سرور Remote Access ( دستيابي راه دور ) پاسخ نمي دهد . 651 . مودم شما ( يا ساير دستگاههاي اتصال دهنده ) خطايي را گزارش كرده است . ( خطا از طرف مودم بوده است ) . 652 . پاسخ نا مشخصي از دستگاه دريافت مي گردد . 653 . Macro (دستورالعمل كلان). ماكرو خواسته شده توسط راه انداز در ليست فايل .INF موجود نمي باشد . 654 . يك فرمان يا يك پاسخ در قسمت .INF دستگاه به يك ماكرو نامشخص اشاره مي نمايد . 655 . دستور العمل (پيغام) در قسمت فايل .INF دستگاه مشاهده نمي شود . 656 . دستورالعمل (ماكرو) (default off) در فايل .INF دستگاه شامل يك دستور العمل نامشخص مي باشد . 657 . فايل .INF دستگاه نمي تواند باز شود . 658 . اسم دستگاه در فايل .INF دستگاه يا در فايل .INI رسانه بيش از حد طولاني مي باشد . 659 . فايل .INI رسانه به نام ناشناخته يك دستگاه اشاره مي نمايد . 660 . فايل .INI رسانه براي اين فرمان پاسخي را ندارد . 661 . فايل .INF دستگاه فرمان را از دست داده است . 662 . تلاش براي قرار دادن يك ماكرو ليست نشده در قسمت فايل .INF صورت نگرفته است. 663 . فايل .INI رسانه به نوع ناشناخته يك دستگاه اشاره مي نمايد . 664 . نمي تواند به حافظه اختصاص دهد . 665 . Port براي Remote Access (دستيابي راه دور) پيكر بندي نشده است. 666 . مودم شما (ياساير دستگاههاي اتصال دهنده) در حال حاضر كار نمي كنند . 667 . فايل .INI رسانه را نمي تواند بخواند . 668 . اتصال از بين رفته است . 669 . پارامتر به كار برده شده در فايل .INI رسانه بي اعتبار مي باشد . 670 . نمي تواند نام بخش را از روي فايل .INI رسانه بخواند . 671 . نمي تواند نوع دستگاه را از روي فايل .INI رسانه بخواند . 672 . نمي تواند نام دستگاه را از روي فايل .INI رسانه بخواند . 673 . نمي تواند كاربر را از روي فايل .INI رسانه بخواند . 674 . نمي تواند بيشترين حد اتصال BPS را از روي فايل .INI رسانه بخواند . 675 . نمي تواند بيشترين حد BPS حامل را از روي فايل .INI رسانه بخواند . 676 . خط اشغال مي باشد . 677 . شخص به جاي مودم پاسخ مي دهد . 678 . پاسخي وجود ندارد . 679 . نمي تواند عامل را پيدا نمايد . 680 . خط تلفن وصل نيست . 681 . يك خطاي كلي توسط دستگاه گزارش مي شود . 682 . Writing section name دچار مشكل مي باشد . 683 . Writing device type با مشكل روبرو شده است . 684writing device name .684 با مشكل روبرو مي باشد . 685 . Writing maxconnectbps مشكل دارد . 686 . Writing maxcarrierBPS دچار مشكل مي باشد . 687 . Writing usage با مشكل مواجه است . 688 . Writing default off دچار مشكل مي باشد . 689 . Reading default off با مشكل مواجه است . 690 . فايل INI خالي ست . 691 . دسترسي صورت نمي پذيرد زيرا نام و كلمه عبور روي دامين بي اعتبار مي باشد 692 . سخت افزار در درگاه يا دستگاه متصل شده از كار افتاده است . 693 . Binary macro با مشكل مواجه مي باشد . 694 . خطاي DCB يافت نشد . 695 . ماشين هاي گفتگو آماده نيستند . 696 . راه اندازي ماشين هاي گفتگو با مشكل روبرو مي باشد . 697 . Partial response looping با مشكل روبرو مي باشد . 698 . پاسخ نام كليدي در فايل INF . دستگاه ، در فرمت مورد نظر نمي باشد . 699 . پاسخ دستگاه باعث سر ريزي بافر شده است . 700 . فرمان متصل به فايل INF . دستگاه بيش از حد طولاني مي باشد . 701 . دستگاه به يك ميزان BPS پشتيباني نشده توسط گرداننده com تغيير مي يابد . 702 . پاسخ دستگاه دريافت مي گردد زماني كه هيچكس انتظار ندارد . 703 . در فعاليت كنوني مشكلي ايجاد شده است . 704 . شماره اشتباه callback . 705 . مشكل invalid auth state . 706 . Invalid auth state دچار مشكل مي باشد . 707 . علامت خطاياب . x. 25 708 . اعتبار حساب تمام شده است . 709 . تغيير پسورد روي دامين با مشكل روبرو مي باشد . 710 . در زمان ارتباط با مودم شما خطاهاي سري يش از حد اشباع شده مشاهده مي گردد. 711 . Rasman initialization صورت نمي گيرد گزارش عملكرد را چك كنيد 712 . درگاه Biplex در حال اجرا مي باشد . چند ثانيه منتظر شويد و مجددا شماره بگيريد . 713 . مسيرهاي ISDN فعال در خط اصلي قطع مي باشد . 714 . كانال هاي ISDN كافي براي ايجاد تماس تلفني در دسترس نمي باشند . 715 . به دليل كيفيت ضعيف خط تلفن خطاهاي فراواني رخ مي دهد . 716 . پيكر بندي remote access IP غير قابل استفاده مي باشد . 717 . آدرسهاي IP در static pool remote access IP وجود ندارد . 718 . مهلت بر قراري تماس PPP پايان پذيرفته است . 719 . PPP توسط دستگاه راه دور پايان مي يابد . 720 . پروتكل هاي كنترلppp پيكر بندي نشده اند . 721 . همتاي PPP پاسخ نمي دهد . 722 . بسته PPPبي اعتبار مي باشد . 723 . شماره تلفن از جمله پيشوند و پسوند بيش از حد طولا ني مي باشد . 724 . پروتكل IPXنمي تواند بر روي درگاه dial –out نمايد زيرا كامپيوتر يك مسير گردان IPX مي باشد . 725 . IPX نمي تواند روي port (درگاه) dial – in شود زيرا مسير گردان IPX نصب نشده است . 726 . پروتكل IPX نمي تواند براي dial – out ، روي بيش از يك درگاه در يك زمان استفاده شود . 727 . نمي توان به فايل TCPCFG . DLL دست يافت . 728 . نمي تواند آداپتور IP متصل به remote access را پيدا كند . 729 . SLIP استفاده نمي شود مگر اينكه پروتكل IP نصب شود . 730 . ثبت كامپيوتر كامل نمي باشد . 731 . پروتكل پيكر بندي نمي شود . 732 . توافق بين PPP صورت نگرفته است . 733 . پروتكل كنترل PPP براي پروتكل اين شبكه ، در سرور موجود نمي باشد . 734 . پروتكل كنترل لينك PPP خاتمه يافته است . 735 . آدرس مورد نياز توسط سرور رد مي شود . 736 . كامپيوتر راه دور پروتكل كنترل را متوقف مي نمايد . 737 . نقطه برگشت ( LOOPBACK DETECTED ) شناسايي شد . 738 . سرور آدرس را مشخص نمي كند . 739 . سرور راه دور نمي تواند از پسورد ENCRYPTED ويندوز NT استفاده نمايد. 740 . دستگاه هاي TAPI كه براي remote access پيكر بندي مي گردند به طور صحيح نصب و آماده نشده اند . 741 . كامپيوتر محلي از encryption پشتيباني نمي نمايد . 742 . سرور راه دور از encryption پشتيباني نمي نمايد . 743 . سرور راه دور به encryption نياز دارد . 744 . نمي تواند شماره شبكه IPX را استفاده نمايد كه توسط سرور راه دور در نظر گرفته شده است گزارش وقايع را باز بيني نماييد . 745 . يك فايل مهم و ضروري آسيب ديده است . Dial – up networking را مجددا نصب نماييد . 751 . شماره callback شامل يك كاراكتر بي اعتبار مي باشد . كاراكترهاي زير فقط مجاز دانسته مي شوند : Space, T, P, W, (,), - , @. 0تا9 . 752 . در زمان پر دازش script يك خطاي نحوي صورت مي گيرد . 753 . اتصال نمي تواند قطع شود زيرا توسط مسير گردان چند پروتكلي ايجاد شده است . 754 . سيستم قادر به يافتن bundle چند انصالي نمي باشد . 755 . سيستم قادر به اجراي شماره گيري خودكار نمي باشد زيرا اين ورودي يك شماره گير عادي را دارد . 756 . اين اتصال هم اكنون در شماره گيري مي باشد . 757 . خدمات دستيابي راه دور خود به خود آغاز نمي شوند اطلا عات بيشتري در گزارش وقايع در اختيار شما قرار مي گيرد . 758 . اشتراك اتصال اينترنت هم اكنون روي اين اتصال ميسر مي گردد . 760 . در زمان فراهم آوري امكانات مسير يابي ، اين خطا رخ مي دهد . 761 . در زمان فراهم شدن اشتراك اتصال اينترنت براي اين اتصال اين خطا ايجاد مي گردد. 763 . اشتراك اتصال اينترنت فعال نمي باشد . دو اتصال LAN و يا بيشتر به علاوه اتصالي كه با اين LANها مشترك شده است وجود دارد . 764 . دستگاه كارت خوان smartcard نصب نيست . 765 . اشتراك اتصال اينترنت ميسر نمي باشد . اتصال LAN با آدرس IP در حال حاضر پيكر بندي مي شود كه براي آدرس گذاري اتوماتيك IP مورد نياز مي باشد . 766 . سيستم نمي تواند هيچ گواهي اي را بيابد . 767 . اشتراك اتصال اينترنت ميسر نمي گردد اتصال LAN بر روي شبكه شخصي انتخاب مي گردد كه بيش از يك آدرس IP را پيكر بندي كرده است . اتصال LANرا با يك آدرسIP مجزا ، مجددا پيكر بندي نماييد قبل از اينكه اشتراك اتصال اينترنت صورت گيرد . 768 . به دليل رمز دار نكردن داده ها اتصال صورت نمي پذيرد . 769 . مقصد مشخصي قابل دست يابي نمي باشد . 770 . دستگاه راه دور تلا ش براي ايجاد اتصال را نمي پذيرد . 771 . اقدامات اتصال صورت نمي گيرد زيرا شبكه اشغال مي باشد . 772 . سخت افزار شبكه كامپيوتر راه دور با نوع تلفن مورد نياز سازگاري ندارد . 773 . امكان ايجاد اتصال موثر نمي باشد زيرا شماره مقصد تغيير كرده است . 774 . به دليل از كار افتارگي موقت ، اتصال صورت نمي گيرد . 775 . مكالمه تلفني توسط كامپيوتر راه دور متوقف شد . 776 .مكالمه تلفني نمي تواند وصل گردد زيرا مقصد خواسته است كه ويژگي را حفظ نمايد . 777 . اتصال صورت نمي گيرد زيرا مودم ( يا ساير وسايل ارتباط دهنده ) روي كامپيوتر راه دور دچار مشكل مي باشند . 778 . تاييد هويت سرور غير ممكن مي باشد . 779 . براي بر قراري dial – out اين اتصال بايد از smartcard استفاده نماييد . 780 . عمل انجام شده براي اين اتصال بي اعتبار مي باشد . 781 . تلاش براي رمز گذاري (encryption) صورت نمي گيرد زيرا گواهي معتبري يافت نمي گردد . 782 . ترجمه آدرس شبكه (NAT) در حال حاضر به عنوان يك پروتكل مسير يابي نصب مي گردد و بايد قبل از اينكه اشتراك اتصال اينترنت فراهم گردد حذف شود . 783 . اشتراك اتصال اينترنت ميسر نمي باشد . اتصال LAN كه به عنوان شبكه شخصي انتخاب مي گردد يا فراهم نمي شود و يا از شبكه قطع مي باشد . لطفا قبل از فراهم شدن اشتراك اتصال اينترنت از اتصال آداپتور LAN مطمئن شويد . 784 . در حالي كه اين اتصال را در زمان log on استفاده مي كنيد شما نمي توانيد شماره بگيريد زيرا اين اتصال براي استفاده از نام كاربري پيكر بندي شده است كه متفاوت از نام كاربر روي smartcard مي باشد . چنانچه بخواهيد آنرا در زمان log on استفاده نماييد بايد براي استفاده از (username) روي كارت smart آنرا پيكربندي كنيد . 785 . در صورت استفاده از اين اتصال در زمان log on شما نمي توانيد شماره گيري نماييد زيرا براي استفاده از يك smartcard پيكر بندي نشده است . چنانچه بخواهيد آنرا در زمان log on به كار ببريد بايد امكانات اين اتصال را تصحيح و آماده نماييد به طوري كه smartcard استفاده نمايد . 786 . مبادرت به اتصال L2TP صورت نمي پذيرد زيرا هيچ گواهينامه معتبري براي تصديق (authentication) امنيت روي كامپيوتر شما وجود ندارد . 787 . اتصال L2TP غير ممكن است زيرا لايه امنيتي نمي تواند كامپيوتر راه دور را authentication نمايد . 788 . تلاش براي ايجاد اتصال L2TP بي نتيجه مي باشد زيرا لايه امنيتي نمي تواند پارامترهاي سازگار با كامپيوتر راه دور را فراهم نمايد . 789 . تلاش براي اتصال L2TP فراهم نمي گردد زيرا لايه امنيتي با يك خطاي پردازشي در طول سازگاري با كامپيوتر راه دور مواجه است . 790 . تلاش براي اتصال L2TP صورت نمي گيرد زيرا تاييد گواهينامه بر روي كامپيوتر راه دور ميسر نمي باشد . 791 . اتصال L2TP ميسر نمي باشد زيرا خط مشي امنيتي (security policy) براي اتصال يافت نمي شود . 792 . اتصال L2TP صورت نمي گيرد زيرا زمان توافق امنيتي به پايان رسيده است . 793 . اتصال L2TP ميسر نمي گردد زيرا اين خطا رخ مي دهد در حالي كه در مورد امنيت به توافق مي رسند . 794 . ويژگي RADIUS ا ين كاربر PPP نمي باشد . 795 . ويژگي RADIUS نوع تونلي براي اين كاربر ، نادرست مي باشد . 796 . ويژگي RADIUS نوع خدمات براي اين كار نه قالب بندي مي شود و نه callback قالب بندي مي شود . 797 . مودم پيدا نشد . 798 . گواهينامه اي شناسايي نمي شود كه بتواند پروتكل قابل ارائه استفاده شود . 799 . اشتراك اتصال اينترنت ميسر نمي گردد زيرا دو IP شبيه به هم در شبكه وجود دارد . IC ها به ميزباني نيازمند مي باشند كه براي استفاده از 192 ، 168 ، 0 ، 1 پيكر بندي شده است . مطمئن شويد كه هيچ سرويس گيرنده ديگري براي استفاده از 192 ، 168 ، 0 ، 1 پيكر بندي نشده است . 800 . قادر به ايجاد اتصال VPN نمي باشد . سرويس دهنده VPN در دسترس نمي باشد و يا ممكن است پارامترهاي امنيتي براي اتصال به درستي پيكربندي نشده باشند .
|
||
|
|
|
|
|
چگونه IP خود را بدست آوريم؟ شما پس از وصل شدن به اينترنت، وارد Command مي شيد سپس در اونجا IPCONFIG رو تايپ كنيد سپس آي پي شما براتون نمايش داده مي شه. در قسمت IP ADDRESS شماره آي پي خود رو خواهيد ديد
چگونه IP يك سايت رو بدست آوريم؟ شما به Command بريد سپس در PING SITE-NAME رو بزنيد و بد آي پي سايت رو مي ده. اين آي پي سايت ياهو هست كه گرفتم. چگونه آي پي يك فرد رو وقتي داره با شما چت مي كنه بدست آوريم؟ به قسمت Command بريد سپس در اونجا فرمان Netstat -n رو بزنيد در اين قسمت شما قادر خواهيد بود هر آي پي كه به كامپيوتر شما وصل هست رو نمايش مي ده. شما براي اينكه ببينيد چه آي پي هايي بهتون وصل هست قسمت Foreign Address رو ببينيد.
چگونه كسي كه بهتون نامه الكترونيكي مي فرستد آي پي اش را بدست بياوريم؟ وقتي داريد ميل رو مي خونيد به قسمت Header در سمت راست بالا بريد، در ياهو كه اينطور هست.
|
||
|
|
|
|
|
تنظيمات بهتر براي ويندوز XP صفحه كليد:
|
||
|
|
|
|
|
رايت800 مگا بايت و بيشتر بر روي سي دي هاي معمولي شايد برايتان پيش اومده باشه که مثلا يه برنامه داريد که حجمش از 700 مگابايت بيشتر باشه . و مي خواهيد اونو رايت کنيد در اين مواقع مي بايست اون برنامه رو فشرده کنيد که البته شايد باز هم اون برنامه تو سي دي جا نشه . با اين ترفند مي تونيد بر روي سي دي هاي معمولي حتي تا 1 گيگا بايت اطلاعات ذخيره کنيد . ابتدا مي بايست ببينيد رايتر شما overburning ساپورت مي کنه يا نه . براي تست اين کار مراحل زير را دنبال کنيد : ابتدا به برنامه Nero رفته و سپس کليد هاي ترکيبي Ctrl + R را فشار دهيد . تو اين پنجره ببينيد که در قسمت Recorder information ، رو به روي عبارت Over burn عبارت suported نوشته شده است يا نه . اگر عبارت ساپورت نوشته شده باشد شما مي تو نيد از اين ترفند استفاده کنيد . حال به منوي File رفته و قسمت preferences رو انتخاب کنيد سپس در قسمت Expert features دقت کنيد که عبارت enable overburn قعال باشد . در زير همين گزينه مقدار مجاز overburn رو به دقيقه مشخص کنيد . حال به منوي File رفته و گزينه New را انتخاب کنيد و در قسمت Multisession گزينه No Muttisession را انتخاب نماييد . سپس در قسمت Burn عبارت Write Method رو به Disc at Onec تبديل کنيد . حال مي تونيد سي دي خود را رايت کنيد مقدار رايت هم بستگي خيلي زيادي به رايتر داره .
|
||
|
|
|
|
|
در مورد laptop اول بايد تصميم بگيريد که آيا به Laptop احتياج داريد يا کامپيوتر جيبی (PDA). جواب اين پرسش ساده اين است که اگر سايز خيلی کوچک برای شما مهم است و نياز به يک کامپيوتر بسيار کوچک برای کارهای ضروری مانند خواندن ايميل، تقويم، خواندن کتابهای الکترونيک و غيره داريد PDA انتخاب خوبی است ولی اگر به يک کامپيوتر کامل نياز داريد (اگرچه خيلی از کامپيوترهای جيبی نرم افزارهای کاملی مانند Office دارند) بدليل قدرت بيشتر و استفاده آسانتر (مانند صفحه کليد بزرگتر در مقايسه با فلم کامپيوترهای جيبي) Laptop را توصيه می کنم. دوم اينکه در خريد Laptop بايد تصميم بگيريد که چه نوع کامپيوتری نياز داريد؟ کامپيوترهايی که اين روزها خيلی طرفدار دارند Tablet PC هستند که ضريفتر هستند و ميتوانيد روی صفحه آنها بنويسيد. قيمت اين کامپيوترها ابتدا خيلی زياد بود ولی بدليل صر و صدای زياد آنها مدت کوتاهی نگذشته بود که شرکتهايی مانند Acer آنها را به قيمت بسيار ارزان ارائه می دادند. استفاده از اين کامپيوترها بسيار آسان است و خيلی کوچک و سبک هستند ولی از نظر قدرت به خيلی از Laptop های معمولی نمی رسد. البته به نظر من اگر اين کامپيوتر دوم شما خواهد بود از اين نوع کامپيوترها بيشتر لذت خواهيد برد. اگر ميخواهيد کامپيوتر اصلی خود را با خودتان حمل کنيد شرکتهايی مانند ESC و Asus کامپيوترهايی به نام Desknote را ارائه می دهند که برای استفاده هم به جای Laptop و هم بجای کامپيوتر روميزی هستند. اين کامپيوترها از قطعات کامپيوترهای معمولی استفاده می کنند و لذا قيمت کمتری دارند. تنها ايراد بزرگ اين کامپيوترها اينست که باطری ندارند و اگرهم باطری تهيه کنيد نتنها در داخل کامپيوتر جا نمی گيرد بلکه خيلی زود بايد آن را شارژ کنيد. و بلاخره Laptop های معمولی که بيشتر شرکتهای مشهور کامپيوترهای خوبی از اين نوع ارائه می دهند. شرکت هايی مانند Acer هم کامپيوترهای خوبی دارد که از نظر قيمت هم مناسب هستند. اگر خيلی به ويندوز وابسته نيستيد Apple iBook انتخاب بسيار خوبی است. حالا هرنوع کامپيوتری که انتخاب کنيد به انتخاب قطعات می رسيد. به نظر من برای Laptop ها پردازشگرهای پرقدرت مانند Pentium 4 انتخاب خوبی نيستند چون گرمای بيشتری توليد می کنند و مصرف بيشتری دارند. همچنين نمی توانيد بخوبی کامپيوترهای معمولی از تمام قدرت آنها بهره مند شويد. پيشنهاد می کنم کامپيوتری تهيه کنيد که از پردازشگرهای موبايل مانند Intel Pentium M يا VIA C3 استفاده می کند. مقدار حافظه بسته به کار شما دارد و مانند کامپيوترهای معمولی ٢٥٦ مگابايت کافی است ولی هرچه بيشتر بهتر. تمام Laptop ها حتی آنها که از قطعات معمولی استفاده می کنند سخت ديسک کوچک دارند و در مورد اندازه سخت ديسک هم خودتان بايد تصميم بگيريد. همچنين انتخاب بين DVD, CD و CDRW به شما بستگی دارد ولی اگر اين کامپيوتر دوم شما است بهتر است از CDRW و بخصوص DVD/CDRW Combo در اين کامپيوتر صرف نظر کنيد. شايد تمام Laptop ها کارت صدا و بلندگو دارند. بهتر است دقت کنيد که ميکروفون داخلی هم داشته باشند چون تعداد محدودی از کامپيوترها اين امکان را ندارند. بيشتری Laptop هايی که اين روزها ميفروشند Floppy Drive ندارند و از کارتهای حافظه استفاده می کنند. بين کارت های حافظه Compact Flash بهترين انتخاب است زيرا ظرفيت بيشتری دارد و امکان آسيب ديدن آن کمتر است. کارت شبکه و يا مودم بسيار ضروری هستند و بعيد است کامپيوتری پيدا کنيد که حداقل يکی از اين دو را نداشته باشد. اگر امکان دارد کارت شبکه بی سيم (WiFi) نيز خيلی خوبست چون خيلی از دانشگاهها و مراکز تجاری سرويس اينترنت و شبکه بی سيم دارند که معمولا مجانا در اختيار اعضای اين مراکز قرار می گيرد. امکانات ديگری که ممکن است برای شما لازم باشند و در بيشتر Laptop ها هم هستند عبارتند از خروجی ويدئو (برای اتصال به تلويزيون)، PCMCIA برای ارتقاع از طريق کارت، IR برای ارتباط بی سيم از طريق مادون قرمز با کامپيوترهای ديگر و چيزهای ديگر که ممکن است از قلم انداخته باشم. اميدوارم که اين مقاله شما را در خريد Laptop مناسب کمک کرده باشد.
|
||
|
|
|
|
|
اتصال به اينترنت يكي از مهمترين مسائلي كه در سيستم عامل لينوكس مطرح است، چگونگي اتصال به اينترنت و استفاده از سرويس دهنده هاي وب است. user/bin/rp3 براي مشاهده تمامي ابزارهاي شبكه و تنظيمات مربوط به آن از منوي اصلي GNOME گزينه Programs و سپس Internet و سپس گزينه RH Network Monitor را انتخاب كنيد. com1 = /dev/ttys0 در ادامه شناسايي مودم، بايد يك شماره تلفن كه به وسيله آن به سرويس دهنده اينترنت وصل مي شويد، وارد كنيد. اگر سرويس دهنده اينترنت در شهر خودتان است، نيازي به وارد كردن كد شهر يا كشور نداريد. در ادامه كار هم بايد username و password خود را كه براي اتصال به اينترنت داريد، وارد كنيد. در قسمت بعدي هم نوع ISP كه از آن استفاده مي كنيد، را انتخاب كنيد.
|
||
|
|
|
|
|
برنامه دريافت فايل GNU Wget
اين برنامه يك ابزار رايگان براي دريافت فايل از اينترنت در محيط متني ميباشد . اين برنامه از پروتكل هاي HTTP، HTTPS و FTP پشتيباني ميكند و همچنين سازگار با سرويس دهنده هاي پراكسي است . Wget اين قابليت را دارد كه در پس زمينه، در حالي كه كاربر در سيستم وارد نشده است، به فعاليت بپردازد. به اين ترتيب ميتوانيد دريافت فايل را شروع كرده و از سيستم خارج شويد. Wget تا اتمام كار، به فعاليت خود ادامه خواهدداد. اين قابليت براي دانلود كردن فايلهاي بزرگ كه ساعتهاي زيادي طول ميكشند، مفيد است. Wget ميتواند لينكهاي موجود در سايتهاي وب را دنبال كرده و نسخه هاي محلي سايتتهاي وب را ايجاد نمايد و ساختار دايركتوري آنها را در كامپيوترتان ايجاد نمايد . به اين عمليات اصطلاحا دانلود بازگشتي يا Recursive downloading اطلاق ميشود. همچنين Wget ميتواند لينكهاي موجود در سايت وب را طوري تغيير دهد كه سايت را بتوان بصورت Offline در كامپيوتر مشاهده نمود . Wget براي عملكرد روي خطوط آهسته و ناپايدار اتصال به اينترنت طراحي شده است . در صورتي كه اتصال شما دائما قطع ميشود، ويا بدليل بزرگ بودن فايل مجبور به قطع مداوم اتصال هستيد، Wget ميتواند پس از اتصال مجدد ادامه فايل را براي شما دريافت نمايد. Wget برنامه بسيار قابل اطميناني است. در بدترين شرايط، امكان ندارد كه يك فايل را بصورت خراب دانلود كند، حتي اگر اتصال شما صدها بار قطع شده باشد. براي يادگيري كامل اين برنامه نياز داريد تا مستندات آنرا به تايپ دستور man wget مطالعه نماييد. اين مستندات حدود ۲۰ صفحه بوده و كليه گزينه هاي اين برنامه را توضيح داده است . در اينجا براي آشنايي شما با كاربرد اين برنامه، برخي گزينه هاي مهم را به همراه مثال شرح ميدهم : استفاده ساده : در حالت عادي براي دريافت يك فايل، بايد پس از دستور wget، آدرس URL فايل مربوطه را وارد نماييد. براي اين كار، با استفاده از مرورگر خود، URL كامل فايل مربوطه را كپي كرده و در پنجره ترمينال، جلوي دستور Paste نماييد. در صورتي كه قبلا در حال دريافت فايلي بوده ايد و دريافت آن به دلايلي نيمه كاره مانده و مايل به دريافت ادامه فايل هستيد، ميتوانيد از سوئيچ c براي اين كار استفاده كنيد. به دو مثال زير توجه كنيد : $ wget http://www.redhat.com/download/kernel-2.4-20.K7.rpm $ wget -c http://www.redhat.com/download/kernel-2.4-20.K7.rpm در مثال اول، wget شروع به دريافت فايلي را كه در جلوي آن تعيين شده است، خواهد كرد. در مثال دوم، در صورتي كه اين فايل قبلا به صورت ناقص دريافت شده است، ادامه آنرا دريافت خواهد كرد. برنامه wget به صورت پيش گزيده و خودكار، در صورت قطع اتصال به هر دليل، ۲۰ بار عمليات دريافت را تكرار خواهد كرد. در صورتي كه احساس ميكنيد اين تعداد ممكن است براي اتصال كند و ناپايدار شما كم باشد، با استفاده از سوئيچ t ميتوانيد تعداد آنرا تعيين كنيد . به مثال زير توجه كنيد : $ wget -t 45 http://www.redhat.com/download/kernel-2.4-20.K7.rpm در مثال بالا، برنامه wget، در صورت قطع اتصال، ۴۵ بار مجددا به سرويس دهنده متصل شده و دريافت را تمام خواهد كرد . در صورتي كه چنين اتصالي داريد، توصيه ميشود تا حتما سوئيچ c را هم بكار ببريد تا فايل از ادامه دريافت شود . همانطور كه گفتم، يكي از قابليت هايبرنامه wget، قابليت اجراي آن در پس زمينه است. براي اجراي آن در پس زمينه، كافي است از دستور زير استفاده كنيد : $ wget -t 45 -o log http://www.redhat.com/download/kernel-2.4-20.K7.rpm & در مثال بالا، برنامه wget در حالت پس زمينه اجرا شده و عمليات آن در فايل ثبتي به نام log ثبت ميشود. $ wget -i | myFile در مثال بالا، برنامه wget، آدرسهاي مورد نياز خود را از فايل myFile خواهد خواند. قبلا گفتم كه wget ميتواند يك سايت وب كامل را براي شما دانلود كرده و در كامپيوترتان ذخيره كند. براي دريافت كامل يك سايت وب، بايد دستور زير را وارد نماييد : $ wget -r http://www.gnu.org/ -o gnulog در اين مثال، برنامه wget، نسخه اي از سايت وب gnu.org را با عمق ۵ دايركتوري و همان ساختار دايركتوري استفاده شده در سايت، دريافت كرده و عمليات را در فايل gnulog ذخيره خواهد كرد. در صورتي كه مايل هستيد، لينكهاي فايلهاي HTML طوري تبديل شود تا در كامپيوتر خودتان و در حالت Offline بتوانيد آنها را مرور كنيد، از گزينه زير استفاده كنيد : $ wget --convert-links -r http://www.gnu.org/ -o gnulog در صورتي كه بخواهيد فقط محتويات يك دايركتوري حاوي فايلهاي خاص را دريافت كنيد نيز، wget اين امكان را به شما اعطا ميكند . به مثال زير توجه كنيد : $ wget -r -l1 -A.gif http://www.gnu.org/images/ در اين مثال، wget با عمق يك دايركتوري، تمام فايلهاي gif موجود در دايركتوري مربوطه را دريافت خواهد كرد. در صورتي كه هنگام دانلود ساختار يك سايت، اتصال قطع شود، براي ادامه بايد از گزينه nc استفاده كنيد: $ wget -nc -r http://www.gnu.org بصورت كلي، برنامه wget برنامه اي بسيار قدرتمند و انعطاف پذير بوده و كليه نيازهاي دريافت فايل شما را پوشش خواهد داد
|
||
|
|
|
|
|
لینوکس و فارسی، چگونه؟ اين مسئله از واضحات است كه براي يك كاربر فارسي زبان سيستم عاملي ارزش دارد كه در آن بتوان از امكانات فارسي مانند تايپ فارسي و فارسي نويسي در بخش هاي مختلف بهره برد. لينوكس هم به عنوان سيستم عاملي كه كم كم جاي خود را در خانه ها باز ميكند، از اين قاعده مستثني نيست. اين مقاله به بررسي چگونگي فارسي نويسي در لينوكس مي پردازد. به چه چيزهايي نياز داريم؟ خوب براي اينكه عمليات فارسي نويسي براي لينوكس موفقيت آميز باشد، به برنامه هاي زير نياز داريد: - محيط گرافيكي GNOME نسخه 2 و بالاتر يا KDE نسخه 3 و بالاتر - XFree86 نسخه 4.2.0 و بالاتر - بسته فارسي براي لينوكس كه در بخش دانلود سايت موجود است. لازم به ذكر است كه نسخه هاي محيطهاي GNOME و KDE كه در بالا ذكر شدند، از Unicode پشتيباني ميكنند كه ميتوانند كاراكترهاي فارسي را به درستي نشان دهند. ضمنا برنامه Xfree86 نسخه 4.2.0 داراي بهبودهايي در بارگزاري فونت ها و پشتيباني از antialiasing است. چگونه شروع كنيم ؟ براي شروع ابتدا بسته فارسي را از بخش دانلوددريافت كرده آنرا باز كنيد. براي بازكردن اين فايل كافي است دستورات زير را در يك پنجره ترمينال تايپ كنيد: $ gunzip farsi_pack.tar.gz $ tar -xf farsi_pack.tar حاصل كار 3 فايل خواهد بود كه دو تاي آنها قلم Tahoma و يكي صفحه كليد فارسي است. مراحل بعدي به صورت زير است: - يك پنجره ترمينال باز كرده، سپس با تايپ دستور su بصورت كاربر ريشه وارد سيستم شويد. سپس دستور vi /etc/X11/XF86Config را تايپ كنيد تا برنامه ويرايشگر vi اجرا شده و فايل پيكربندي Xfree86 را برايتان باز كند. - در برنامه vi در متن فايل بازشده، به دنبال Section InputDevice گشته و پس از پيدا كردن آن، در يك فضاي خالي كايد insert را فشار داده و فرمانهاي زير را تايپ كنيد: Option "XkbOptions" "grp:ctrl_shift_toggle" Option "XkbLayout" "fa" كار كردن با vi مشابه ويرايشگرهاي متني ديگر است. خط نخست به Xfree86 مي گويد كه با فشرده شدن، Ctrl+Shift زبان صفحه كليد عوض شود و خط دوم، زبان دوم را كه فارسي است به آن معرفي ميكند. پس از اتمام تايپ خطوط بالا، كليد Esc را فشار دهيد، سپس كليد : را فشار داده و تايپ كنيد wq و كليد Enter را فشار دهيد. اين كار تغييرات انجام شده را ذخيره كرده وبه خط فرمان باز ميگردد. - در اين مرحله بايد دايركتوري مربوط به فونتهاي TrueType را به Xfree86 معرفي كنيد. براي اين كار، مجددا در خط فرمان دستور vi /etc/fonts/fonts.conf را تايپ كنيد. اين كار فايل پيكربندي قلمها را باز ميكند. به دنبال خط زير كه در ابتداي صفحه است بگرديد:
/usr/X11R6/lib/X11/fonts/Type1
و مجددا با فشار دادن كليد insert خط زير را زير آن اضافه كنيد:
/usr/X11R6/lib/X11/fonts/TTF
پس از اتمام كليد Esc و سپس : را فشار داده و تايپ كنيد wq تا تغييرات ذخيره شده و از برنامه vi خارج شويد. - خوب بخشهاي مشكل كار را به اتمام رسانديد. در مرحله بعدي بايد فايل هايي را كه باز كرده ايد به مسيرهاي مربوطه كپي كنيد.براي اين كار فرامين زير را تايپ كنيد: $ cp *.ttf /usr/X11R6/lib/X11/fonts/TTF/ پس از اتمام كار، كليدهاي Alt+Ctrl+Backspace را فشار دهيد تا Xserver مجددا راه اندازي شود و تغييراتي كه ايجاد كرديد در سيستم اعمال شود. مجددا در سيستم login كرده و اين بار در منوي اصلي قسمت Preferences بخش Font را انتخاب كرده و براي قسمتهايي فونت Tahoma را انتخاب كنيد :
آيا در مجموعه برنامه هاي اداري OpenOffice امكان تايپ فارسي وجود دارد؟ استفاده از امكانات فارسي در محيطهاي متفرقه امكان خوبي است، ولي اين هنگامي تكميل ميشود كه بتوان در محيطهاي اداري نيز از امكانات فارسي استفاده كرد. بله شما ميتوانيد در مجموعه برنامه هاي اداري OpenOffice فارسي تايپ كنيد. البته اين بستگي به نسخه اي دارد كه شما در حال استفاده از آن هستيد. اين امكان در نسخه 1.00 وجود ندارد، زيرا در آن پشتيباني از CTL فعال نمي باشد. براي استفاده از امكانات فارسي بايد نسخه هاي داراي پشتيباني از CTL مانند نسخه 1.1 را دانلود كنيد. كافي است به آدرس http://www.openoffice.org مراجعه كنيد. البته دانلود كردن اين مجموعه كمي جرات مي خواهد كه البته به آن مي ارزد.واقعا مجموعه OpenOffice جانشين خوبي براي MS-Office به شمار ميرود. اين مجموعه هم فايلهاي MS-Office را ميخواند و هم به فرمت آن Save ميكند. (حتي بهتر از خود مايكروسافت!) حجم آن حدود 74 مگابايت است. البته براي دانلود با مودم عدد بزرگي است ولي در مقايسه با 700 -800 مگابايت MS-Office يك شاهكار به شمار ميرود. اين مجموعه محصول يكي از دشمنان مايكروسافت يعني Sun Microsystems است و بصورت كد باز ارائه ميشود و تماما با Java نوشته شده است. آيا امكان استفاده از قلمهاي TTF آشناي زبان فارسي در مجموعه OpenOffice وجود دارد؟ خوب خيلي از ما به قلمهاي آشناي فارسي كهسالهاست از آنها استفاده ميكنيم، عادت كرده ايم. مانند قلمهاي زر، نسيم، نازنين، لوتوس، كامپيوست و... . متاسفانه در حالت عادي اگر اين قلمها را طبق اصول بالا در مسير /usr/X11R6/lib/X11/fonts/TTF/ كپي شوند، بعلت اينكه Unicode نيستند، نمي توانيد از آنها در OpenOffice بهره گيري نماييد، ولي من توانستم به هر نحوي نسخه هاي Unicode آنها را ايجاد كنم و براي دانلود در سايت قرار خواهم داد تا همگان استفاده كنند
|
||
|
|
|
|
|
بررسي محيط هاي گرافيكي در لينوكس بخش اول محيط كاري GNOME محيط هاي گرافيكي X شباهت زيادي با محيط كاري در ويندوز دارند. به همين خاطر، كار در آنها براي شما راحت تر و جذاب تر است. پنل (Panel) : ميله بلندي است كه سر تا سر پايين محيط كاري را پر كرده است. تعدادي از ميانبرها و اپلت ها (Applet) روي آن قرار دارد. دكمه منوي اصلي : معمولا اولين دكمه از سمت چپ روي پنل است كه به شكل يك جاي پا است.(آرم GNOME) اين منو شامل زير منوها، اپلت ها و ابزارهاي كاربردي است. بيشتر برنامه هاي لينوكس را نيز مي توان از آنجا يافت. البته مي توان چيزهايي نيز به آن افزود. ميانبرها (Launchers) : آيكونهايي هستند كه روي محيط هاي كاري مي آيند و شما با يك كليك روي آنها مي توانيد به برنامه يا محيط مربوطه دسترسي پيدا كنيد. مثلا اگر روي آيكون Netscape كليك كنيد به اين مرورگر وب دسترسي پيدا خواهيد كرد. پوشه Home : اين پوشه دسترسي شما را به فهرستهاي مخصوص كاربران كه در home/youruser/ قرار دارد، امكان پذير مي كند. پنل (Panel) : پنل، قابل تغيير و پيكربندي است. شما مي توانيد ابزارها و اپلت هايي را روي پنل بگذاريد و از آنها استفاده كنيد. در ضمن، مي توانيد با كليك كردن روي علامتهاي فلش مانند در دو طرف پنل، آنرا در سمت چپ يا راست پنهان كنيد. اضافه كردن اپلت ها : روي پنل كليك راست كنيد و Applet را انتخاب كنيد. در پنجره جديد، اگر روي ابزار مورد نظر خود كليك كنيد، آن ابزار به پنل اضافه خواهد شد. استفاده از راهنما (Help) : در روي پنل دكمه اي وجود دارد كه يك علامت سوال (؟) روي آن ديده مي شود. با كليك روي آن مي توانيد به راهنماي GNOME دسترسي پيدا كنيد. اين راهنما يكي از مفيدترين ابزاري است كه بسيار به شما كمك مي كند. محيط كاري چندگانه : اگر صفحه كاري شما كمي شلوغ شد به طوري كه شما را گيج مي كرد، يعني مثلا اگر در هنگام كار مجبور شديد چندين پنجره را با هم باز كنيد، مي توانيد كارتان را در چندين صفحه كاري تقسيم كنيد. در روي پنل در سمت راست، يك مربع وجود دارد كه به چهار قسمت تبديل شده است. با كليك روي هر كدام از اين قسمتها، به صفحه مربوطه مي رويد. در حقيقت، شما به طور پيش فرض، چهار صفحه كاري داريد كه مي توانيد اين تعداد را كم و زياد كنيد. سوييچ كردن بين محيط هاي كاري : در لينوكس ابزاري به نام switchdesk وجود دارد كه اين امكان را براي شما ايجاد مي كند كه در هنگام كار در يكي از محيطهاي گرافيكي، به يكي از محيطهاي ديگر برويد. مثلا شما در GNOME كار مي كنيد و مي خواهيد به KDE برويد. بايد با استفاده از اين ابزار، رابط گرافيكي را به KDE تغيير داده و از سيستم خارج شويد. حال اگر دوباره وارد سيستم شويد، خود را در رابط گرافيكي KDE خواهيد يافت. براي اجراي اين برنامه از منوي اصلي GNOME، گزينه Programs سپس گزينه System و سپس گزينه desktop switching tool را انتخاب كنيد. پايان كار در GNOME : در منوي اصلي GNOME دكمه اي به نام Log Out وجود دارد كه شما با استفاده از اين دكمه مي توانيد عمل shutdown يا reboot كردن را انجام دهيد. همچنين مي توانيد از محيط گرافيكي كه در آن هستيد خارج شويد.
|
||
|
|
|
|
|
آموزش نصب لینوکس بخش 3
انتخاب استراتژي پارتيشن بندي (Partitioning) : شما سه راه براي انتخاب نوع پارتيشن بندي ديسك سخت خود پيش رو داريد: -پارتيشن بندي خودكار : برنامه نصب بصورت خودكار عمل پارتيشن بندي را براي شما انجام خواهد داد. با اين انتخاب تمام پارتيشن هاي لينوكس موجود روي ديسك سخت پاك شده و فضاي خالي ايجاد شده براي پارتيشن بندي مورد استفاده قرار خواهد گرفت. -پارتيشن بندي دستي توسط ابزار Disk Druid : با انتخاب اين گزينه ابزار Disk Druid براي انجام عمل پارتيشن بندي اجرا خواهد شد. كار كردن با اين ابزار ساده تر از fdisk است. -پارتيشن بندي دستي توسط ابزار fdisk (مخصوص حرفه اي ها) : با انتخاب اين گزينه ابزار fdisk براي پارتيشن بندي ديسك سخت اجرا ميشود. اين ابزار براي كاربران حرفه اي لينوكس مناسب تر است. پس از انتخاب گزينه مناسب، جهت ادامه روي كليد Next كليك كنيد. -انجام پارتيشن بندي : اگر پارتيشن بندي خودكار را انتخاب نموده ايد، امكان انتخاب گزينه هاي زير موجود است: -پاك كردن تمام پارتيشن هاي لينوكس موجود (Remove all Linux partitions on this system) : با انتخاب اين گزينه پارتيشن هاي ويندوز و پارتيشن هاي غير لينوكسي روي سيستم باقي خواهند ماند. -پاك كردن تمام پارتيشن هاي موجود : تمام پارتيشن ها و اطلاعات موجود از ميان خواهند رفت. -حفظ تمام پارتيشن ها و استفاده از فضاي خالي موجود (Keep all partitions and use existing free space) : اين گزينه به شرطي كار خواهد كرد كه شما فضاي خالي كافي پارتيشن بندي نشده روي ديسك سخت خود داشته باشيد. در صورتي كه شما داراي چند ديسك سخت روي سيستمتان هستيد، ميتوانيد ديسكي را كه مايل به نصب لينوكس ردهت روي آن هستيد، انتخاب نماييد. گزينهReview را براي بررسي نتيجه پارتيشن بندي خودكار و تغيير آن در صورت لزوم فعال باقي بگذاريد. پس از بررسي پارتيشن بندي انجام شده، شما ميتوانيد پارتيشنهايي را كه انتخاب ميكنيد، تغيير دهيد. پارتيشن بندي خودكار حداقل يك پارتيشن ريشه (/) كه تمام برنامه ها را در برخواهد گرفت و يك پارتيشن swap ايجاد خواهد كرد. اندازه پارتيشن swap معمولا دو برابر ميزان حافظه فيزيكي دستگاه ميباشد. مثلا اگر شما 128 مگابايت RAM داريد، اندازه اين پارتيشن 256 مگابايت خواهد بود. نكته : توصيه ميشود يك پارتيشن به نام home/ ايجاد نماييد. با ايجاد اين پارتيشن، تمام اطلاعات كاربران روي آن قرار خواهد گرفت و در صورتي كه در آينده نياز به فرمت و نصب مجدد سيستم باشد، اطلاعات كاربران و تنظيمات محيط كاربري آنها باقي خواهند ماند. جهت ادامه روي كليد Next كليك كنيد. -انتخاب برنامه بوت كننده (Boot Loader) : در اين مرحله ميتوانيد يكي از برنامه هاي GRUB و يا LILO را انتخاب نماييد. در صورتي كه برنامه بوت كننده قبلا نصب شده و يا مايليد لينوكس ردهت را از روي ديسكت بوت نماييد، ميتوانيد از نصب برنامه بوت كننده پرهيز كنيد. همچنين ميتوانيد محل استقرار برنامه بوت كننده را معين كنيد : -بوت ركورد اصلي (Master Boot Record) : نصب برنامه بوت كننده در اين مكان توصيه ميشود. اين كار باعث ميشود تا گراب و ليلو فرايند بوت تمام سيستم عامل هاي نصب شده را بدست گيرند. -سكتور اول پارتيشن بوت (First Sector of Boot Partition) : در صورتي كه برنامه بوت ديگري روي سيستم شما فعال است، ميتوانيد برنامه نصب را وادار به نصب شدن در سكتور نخست پارتيشن هاي لينوكس خود نماييد. با اين كار برنامه بوت كننده براي بوت لينوكس ردهت به گراب يا ليلو مراجعه خواهد كرد. نكته : درصورتي كه برنامه بوت كننده گراب را انتخاب كرديد كه پيش گزيده نيز ميباشد، ميتوانيد كلمه عبوري به آن اضافه نماييد. با اين كار ميتوانيد از آسيب رسيدن به سيستم با ارسال گزينه هاي خطرناك به هسته سيستم عامل بدون درخواست كلمه عبور جلوگيري كنيد. برنامه هاي بوت كننده گراب و ليلو در اين فصل شرح داده خواهند شد. شما ميتوانيد پارامترهايي را به هسته سيستم عامل اضافه نماييد. (اين در صورتي نياز خواهد بود كه سخت افزار شما به طور صحيح شناسايي نشود). براي مثال در صورتي كه يك دستگاه CD-Writer نوعIDE داريد و مايليد در حالت شبيه سازي اسكازي كار كند، ميتوانيد با ارسال پارامترهايي درايو را مجبور به اين كار نماييد. شما ميتوانيد پارتيشن پيش گزيده اي كه سيستم از روي آن بوت ميشود را انتخاب نماييد. هچنين امكان تغيير برچسب (label) آن نيز وجود دارد. -پيكربندي شبكه (Configure Networking) : در اين قسمت از شما درخواست ميشود تا شبكه خود را پيكربندي نماييد. اين تنظيمات فقط براي شبكه محلي ميباشد. در صورتي كه از شبكه بندي تلفني (Dialup) استفاده ميكنيد، ميتوانيد با كليك روي Next بسادگي از اين مرحله عبور نماييد. هچنين در صورتي كه كامپيوتر شما به شبكه متصل نيست، از اين مرحله عبور نماييد. آدرسهاي شبكه به دو روش به سيستم شما اختصاص داده ميشود : بصورت ثابت (Static) كه شما آنرا تايپ ميكنيد و يا با استفاده از سرويس دهنده DHCP كه هنگام بوت آدرس كامپيوتر شما را تعيين ميكند. براي كسب اطلاعات سرويس دهنده DHCP و يا آدرس IP اختصاصي و ثابت كامپيوتر خود و ساير اطلاعات مورد نياز شبكه به مدير شبكه خود مراجعه نماييد. همچنين ميتوانيد انتخاب نماييد كه شبكه شما در هنگام بوت فعال شود يا نه (اگر از شبكه محلي استفاده ميكنيد، معمولا مايليد اين كار صورت گيرد). در صورتي كه ورود آدرس ثابت را انتخاب نموده ايد، بايد گزينه manually را فعال نموده و اطلاعات زير را وارد نماييد: -آدرس IP : اين آدرس از چهار بخش عددي كه توسط نقطه از هم جدا شده اند تشكيل شده است. اين شماره در حقيقت نشاني كامپيوتر شما در شبكه است. . مثالي از يك آدرس IP خصوصي10.0.0.12است. -Netmask : براي تعيين اينكه كدام قسمت آدرس IP شماره شبكه و كدام قسمت آن آدرس كامپيوتر ميزبان است. يك مثال براي يك شبكه كلاس A شماره 255.0.0.0 است. لينوكس ردهت اين شماره را براي شما حدس خواهد زد. -Network : شماره شبكه را مشخص ميكند. براي مثال اگر شما آدرس IP شماره 10.0.0.12 را روي يك شبكه كلاس آ (255.0.0.0) داشته باشيد، شماره شبكه 10 خواهد بود (همچنين10.0.0.0). -Broadcast : يك شماره IP است كه براي انتشار اطلاعات روي شبكه بكار ميرود. براي يك شبكه كلاس آ با شماره شبكه 10 شماره انتشار 10.255.255.255 خواهد بود. -Hostname : اين نامي است كه كامپيوتر شما در يك حوزه (Domain) توسط آن شناخته ميشود. براي مثال اگر كامپيوتر شما memphis ناميده شود و در حوزه truedata.com قرار داشته باشد، نام ميزبان (Hostname) كامل شما memphis.truedata.com خواهد بود. -Gateway : يك آدرس IP كه به عنوان دروازه اي به شبكه هاي خارج از شبكه محلي شما عمل ميكند. معمولا يك ميزبان يا مسيرياب (Router) ميباشد كه بسته ها را بين شبكه محلي شما و اينترنت مسيريابي ميكند. -Primary DNS : آدرسIP كامپيوتري است كه عمل ترجمه نام هاي كامپيوتر به آدرسهاي IP را انجام ميدهد. اين كامپيوتر سرويس دهنده DNS نام دارد. شما ممكن است داراي سرويس دهنده هاي دوم و سوم DNS باشيد كه در صورت موجود نبودن هريك ديگري عهده دار كار ترجمه باشد. -انتخاب پيكربندي ديوار آتش (Firewall) در اين مرحله از نصب بايد ديوار آتش سيستم خود را پيكربندي نماييد. استفاده از يك ديوار آتش براي حفظ امنيت كامپيوترتان الزامي و بسيار مهم است. در صورتي كه شما به اينترنت و يا يك شبكه عمومي ديگر متصل ميشويد، ديوار آتش ميتواند راههاي نفوذ به سيستم لينوكس شما را محدود نمايد. براي پيكر بندي ديوار آتش، انتخابهاي زير را در اختيار داريد: -امنيت بالا (High) : اين گزينه را در صورتي انتخاب كنيد كه از سيستم لينوكس خود براي اتصال به اينترنت براي مرور وب و... استفاده ميكنيد. در صورتي كه ميخواهيد از سيستمتان به عنوان سرويس دهنده در شبكه استفاده نماييد از اين گزينه استفاده نكنيد. با انتخاب اين گزينه، تنها برخي اتصالات پذيرفته ميشوند. براي اتصال به اينترنت و يك شبكه بندي ساده فقط اتصالات DNS و پاسخ هاي DHCP پذيرفته ميشوند و بقيه اتصالات در ديوار آتش حذف خواهند شد. -امنيت متوسط (Medium) : اين سطح امنيت را در صورتي انتخاب نماييد كه مايليد دستيابي به برخي از شماره پورت هاي TCP/IP را ببنديد. (بطور استاندارد شماره پورتهاي زير 1023). اين انتخاب دستيابي به پورتهاي سرويس دهنده NFS، سرويس گيرنده هاي راه دور X و سرويس دهنده قلم X را خواهد بست. -بدون ديوار آتش (No Firewall) : اين گزينه را در صورتي انتخاب نماييد كه به يك شبكه عمومي متصل نيستيد و قصد نداريد در شبكه محلي، هيچ يك از درخواستهاي ورودي به سيستمتان را حذف نماييد. البته شما همچنان ميتوانيد فقط سرويسهايي را راه اندازي نماييد كه ميخواهيد در سطح شبكه ارائه نماييد و سرويس هاي ديگر را از كار بياندازيد. در صورتي كه مايليد دسترسي به برخي سرويسهاي خاص را فراهم نماييد، ميتوانيد روي دگمه سفارشي كردن (Customize) كليك كنيد و پذيرش درخواستهاي ورودي براي سرويسهاي DHCP، SSH،Telnet،WWW،Mail وFTP را فراهم نماييد. همچنين ميتوانيد ليستي از شماره پورتهايي كه با كاما از هم جدا شده اند را براي باز كردن دسترسي به آنها، وارد نماييد. (فايل etc/services به شما نشان ميدهد كه چه سرويسهايي به چه پورتهايي مرتبط هستند). نكته : با تنظيم قواعد ديوار آتش در اين مرحله، اين تنظيمات در فايل etc/sysconfig/ipchains نوشته ميشوند. اين قواعد بوسيله اسكريپت آغازگر ipchains در مسير etc/init.d/ipchains در هنگام بوت سيستم اعمال ميشوند. من توصيه ميكنم براي تغيير قواعد ديوار آتش خود اين فايل را اصلاح نماييد. اين به شما اطمينان ميدهد كه هر گاه سيستم شما بوت ميشود، اين قواعد در آن بصورت خودكار اعمال خواهند شد. -انتخاب زبانهاي قابل پشتيباني (Language Support) در اين مرحله از نصب زباني كه در ابتداي نصب انتخاب كرديد، انتخاب شده است. در صورتي كه به زبانهاي ديگري نياز داريد، ميتوانيد با كليك كردن روي گزينه كنار آنها، آنها را انتخاب كنيد. -انتخاب موقعيت زماني (Time Zone) موقعيت زماني كشور خود را ميتوانيد از ليست پايين صفحه انتخاب نماييد. همچنين با كليك كردن روي نقاط موجود روي صفحه ميتوانيد موقعيت زماني خود را انتخاب نماييد. از صفحه UTC Offset شما ميتوانيد موقعيت زماني خود را به توجه به فاصله زماني آن از گرينويچ (GMT) تنظيم نماييد. -تنظيم حسابهاي كاربري (User Accounts) در اين مرحله شما بايد يك رمز عبور جهت كاربر ريشه (root) تعيين نموده و يك يا چند كاربر عادي نيز به سيستم اضافه نماييد. رمز عبور ريشه امكان كنترل كامل سيستم لينوكس ردهت را به شما ميدهد. بدون آن و قبل از اضافه نمودن كاربران ديگر شما هيچ گونه دسترسي به سيستم خودتان نداريد. رمز عبور ريشه را تايپ كنيد و در باكس زيرين آن، تكرار آنرا تايپ كنيد. دقت داشته باشيد كلمه عبور ريشه را بخاطر داشته و آنرا محرمانه نگهداريد! -فعال سازي احراز هويت (Enable Authentication) در بيشتر شرايط، شما كلمات عبور سايه (shadow) و MD5 را كه بصورت پيش گزيده فعال هستند، انتخاب ميكنيد. گزينه كلمات عبور سايه از امكان دسترسي به كلمات عبور رمز نگاري شده جلوگيري بعمل مياورد. نكته : MD5 الگوريتم رمزنگاري كلمات عبور در لينوكس و سيستم هاي مبتني بر يونيكس ميباشد. اين الگوريتم جانشين الگوريتم كريپت (crypt) كه در سيستمهاي نخستين مبتني بر يونيكس استفاده ميشد، شده است. هنگامي كه گزينه MD5 فعال ميشود، امكان انتخاب كلمات عبور بلندتر توسط كاربران ايجاد ميشود كه عمل شكستن آنها دشوارتر است. در صورتي كه شما داراي شبكه محلي با پشتيباني از انواع مختلف احراز هويت در سطح شبكه (Network-Wide Authentication) هستيد، امكان استفاده از قابليت هاي زير را دارا هستيد: -NIS فعال: در صورتي كه شبكه شما براي استفاده از سيستم اطلاعات شبكه (Network Information System) پيكربندي شده است، اين دگمه را انتخاب نموده و نام حوزه NIS و محل سرويس دهنده را وارد نماييد. بجاي انتخاب سرويس دهنده NIS شما ميتوانيد روي كليد براي پيدا كردن خودكار آن در سطح شبكه كليك نماييد. -LDAP فعال: در صورتي كه سازمان شما اطلاعات كاربران خود را اخذ كرده است، ميتوانيد روي دگمه آن براي جستجوي اطلاعات احراز هويت روي يك سرويس دهنده LDAP كليك نماييد. شما ميتوانيد نام سرويس دهنده LDAP را براي پيدا كردن اطلاعات مورد نياز سيستمتان وارد كنيد. -Kerberos 5 فعال: با كليك كردن روي اين دگمه، سرويس هاي احراز هويت در سطح شبكه ارائه شده توسط كربروس فعال ميشوند. پس از فعال سازي كربروس، ميتوانيد اطلاعات مورد نياز درباره يك رئالم (Realm) كربروس(گروهي از سرويس دهنده ها و سرويس گيرنده هاي كربروس)،KDC (يك كامپيوتر كه بليطهاي كربروس را صادر ميكند) و سرويس دهنده مديريت (Admin Server) را وارد نماييد. اين كامپيوتر ديمن kadmind را اجرا ميكند. -SMB : روي اين گزينه كليك كنيد تا از سرويس دهنده Samba براي اشتراك فايل و چاپگر با سيستم هاي ويندوز استفاده نماييد. در صورتي كه از احراز هويت SMB استفاده نماييد، ميتوانيد نام سرويس دهنده Samba موجود در شبكه محلي و نام گروه كاري كه مايليد كامپيوترتان به آن تعلق داشته باشد را وارد نماييد. -انتخاب بسته ها (Select Packages) در اين مرحله خلاصه اي از بسته هاي نرم افزاري كه نصب خواهند شد به شما نشان داده ميشود. اين نرم افزارها با توجه به نوع نصبي كه شما انتخاب نموده ايد، تفاوت دارند. ميتوانيد ليست پيش گزيده را قبول كرده و يا روي گزينه Customize كليك كنيد تا ليست كامل نرم افزارها به شما نشان داده شود. در صورتي كه نياز به نصب نرم افزارهاي خاصي داريد كه در هيچيك از حالتها نصب نمي شوند، اين گزينه را انتخاب نماييد. همچنين از انتخاب اين گزينه در كامپيوترهاي كاري و اصلي خودداري كنيد. زيرا برخي از برنامه هاي سرويس دهنده داراي ضعف هاي امنيتي هستند و شما بدون اينكه واقعا به آنها نيازي داشته باشيد، امنيت سيستم خود را به خطر انداخته ايد. نصب تمام اجزا حدود 3 گيگابايت فضا مصرف خواهد كرد.
|
||
|
|
|
|
|
آموزش نصب لینوکس بخش 2
نكته: اگر شما صفحه خوشامد گويي را نمي بينيد، ممكن است درايو CD-ROM شما قابل بوت نباشد. فعال كردن گزينه بوت از روي درايو CD-ROM و يا ايجاد ديسكت هاي بوت ميتواند به شما براي ادامه نصب كمك كند. براي فعال كردن گزينه بوت از روي CD-ROM به صورت مقابل عمل كنيد : كامپيوتر خود را راه اندازي كرده و در صفحه نخستين پيامي براي ورود به صفحه نصب (setup) خواهيد ديد. براي ورود به برنامه نصب بايوس كافي است كليدهاي F1 يا F2 ويا DEL را فشار دهيد. در گزينه هاي موجود به دنبال موردي با عنوان Boot Options و يا Boot From و يا چيزي مشابه آن بگرديد. پس از آنكه آنرا پيدا كرديد، اولويت نخست آنرا روي درايو CD-ROM تنظيم كنيد. تغييرات را ذخيره كرده و خارج شويد. اگر نصب با موفقيت انجام شد شما ميتوانيد گزينه هاي بايوس را به حالت اول برگردانيد. در صورتي كه حتي با تنظيم اين گزينه ها امكان بوت از روي CD-ROM وجود نداشت، بايد ديسكتهاي نصب را از روي فايلهاي boot.img (براي كامپيوترهاي معمولي)، bootnet.img (براي نصبهاي از روي شبكه) يا pcmcia.img (براي كامپيوترهاي كيفي) كه روي CD نصب قرار دارند، ايجاد نماييد. چگونگي ايجاد اين ديسكتها شرح داده خواهد شد. پس از ايجاد ديسكتها، آنها را در درايو قرار داده و كامپيوتر خود را بوت كرده و نصب را ادامه دهيد. -اعلان بوت در جلوي اعلان بوت كليد Enter را براي ورود به نصب گرافيكي، فشار دهيد. در صورتي كه كامپيوتر شما اجازه نصب بصورت گرافيكي (رنگ بيتي و وضوح 800 در 600 پيكسل) را نمي دهد، به قسمت "انتخاب انواع ديگر نصب" مراجعه نماييد. از شما خواسته ميشود يك زبان انتخاب كنيد. انتخاب انواع ديگر نصب در بيشتر كامپيوتر ها شما ميتوانيد به راحتي نصب را بصورت گرافيكي انجام دهيد. برخي مواقع كارت گرافيكي شما ممكن است اين حالت را قبول نكند. همچنين با اينكه هنگام نصب سخت افزار كامپيوتر شما شناسايي ميشود،ممكن است برخي مواقع ديسك سخت، كارت شبكه و يا يكي از سخت افزارهاي حياتي ديگر شناسايي نشده و به اطلاعات مخصوصي هنگام بوت نياز داشته باشد. در اينجا ليستي از انواع گزينه هايي كه شما ميتوانيد نصب لينوكس ردهت را بوسيله آن شروع كنيد وجود دارد. پيشنهاد ميشود در صورتي از اين گزينه ها استفاده كنيد كه گزينه گرافيكي دچار اشكال شود (مانند هنگامي كه صفحه از گاربيج پر شده و يا سخت افزار شناسايي نمي شود). -text : شما ميتوانيد با تايپ text جلوي اعلان نصب بصورت متني را آغاز نماييد. از اين گزينه هنگامي استفاده نماييد كه به نظر ميرسد برنامه نصب نتوانسته كارت گرافيك شما را شناسايي نمايد. با اين نوع نصب برنامه نصب چندان خوشگل! نيست ولي بخوبي كار ميكند. -lowres : با اين گزينه، برنامه نصب در وضوح 640 در480 پيكسل اجرا خواهد شد. اين گزينه براي كامپيوترهايي است كه كارت گرافيك آنها فقط اين وضوح را پشتيباني ميكند. -expert : در صورتي كه حس ميكنيد برنامه نصب نمي تواند سخت افزارهاي شما را به خوبي شناسايي كند از اين گزينه استفاده نماييد. با اين گزينه برنامه نصب به شناسايي سخت افزار نمي پردازد و شما ميتوانيد نوع ماوس، مقدار حافظه كارت گرافيكي و ... را شخصا انتخاب كنيد. -nofb : با اين گزينه حالت frame buffer براي جلوگيري از برخي اشكالات در نمايش غير فعال ميشود. -linuxdd : در صورتي كه يك ديسك درايور لينوكس براي نصب داريد، از اين گزينه استفاده نماييد. همچنين شما ميتوانيد با اضافه نمودن گزينه هاي ديگري به اعلان بوت لينوكس، آنرا وادار به شناسايي صحيح سخت افزار خود نماييد. مثلا در صورتي كه برنامه نصب اندازه ديسك سخت شما را تشخيص نمي دهد، ميتوانيد با مشخص كردن تعداد سيلندر، هد و سكتورها سايز آنرا تعيين كنيد. شما به صورت زير ميتوانيد گزينه هاي خود را به هسته لينوكس ارجاع دهيد : linux hd=720,32,64 در اين مثال شما به هسته ميگوييد كه ديسك سخت من داراي 720 سيلندر، 32 هد و 64 سكتور است. اين مشخصات را ميتوانيد از روي مستندات موجود با ديسك سخت خود و يا از روي برچسب چسبانده شده روي آن بدست آوريد. -بررسي فايلها : در لينوكس ردهت 8 قبل از شروع برنامه نصب، از شما پرسيده ميشود كه فايلهاي نصب براي صحت و درستي آنها بررسي شوند يا خير. در صورتي كه مطمئن نيستيد ديسكهاي شما صحيح هستند يا نه، ميتوانيد با اين گزينه آنها را بررسي نماييد. البته اين كار زمانبر خواهد بود. در صورتي كه به صحت آنها اطمينان داريد به سادگي گزينه Skip را انتخاب كنيد تا برنامه نصب آغاز شود. -صفحه خوشامد گويي : اين صفحه آغاز فرايند نصب را به شما اعلام ميكند. فقط كافي است روي كليد Next كليك نماييد. -انتخاب زبان : پس از آغاز برنامه نصب، اولين سوالي كه پرسيده ميشود، انتخاب زبان برنامه نصب است. زبان مورد نظر خود را انتخاب نموده و روي گزينه Next كليك نماييد. -انتخاب صفحه كليد : نوع صفحه كليد خود را انتخاب نماييد. مثلا صفحه كليد 105 كليد و با كليدهاي انگليسي. -ماوس: نوع ماوسي كه سيستمتان نصب شده است را انتخاب نماييد. انواع ماوسهاي درگاه سريال و PS/2 وUSB پشتيباني ميشوند. در صورتي كه ماوس شما دو كليد دارد، ميتوانيد با انتخاب گزينه Emulate 3 buttons، هنگام استفاده با نگه داشتن كليد Shift، كليد سوم ماوس را شبيه سازي نماييد. كليد سوم توسط برخي از برنامه هاي كاربردي لينوكس مورد نياز ميباشد. -انتخاب نوع نصب (Install Type) : در اين مرحله نوع نصب مورد نياز براي خود را بايد انتخاب نماييد. در صورتي كه لينوكس اكنون روي سيستم شما نصب شده و مايليد آنرا به نسخه جديد ارتقا دهيد، كافي است نصب نوع ارتقا (Upgrade) را انتخاب نماييد. نكته : براي نصب به صورت ارتقا، لينوكس موجود شما حداقل بايد هسته نسخه 2.0 را داشته باشد. با نصب به صورت ارتقاع تمامي فايلهاي پيكريندي شما بصورت filename.rpmsave ذخيره خواهد شد. محل اين فايلها در مسير tmp/upgrade.log نوشته ميشود. برنامه ارتقا هسته جديد را نصب كرده و برنامه هاي نرم افزاري تغيير يافته را نيز نصب ميكند. فايلهاي اطلاعات شما بدون تغيير باقي خواهند ماند. اين نصب زمان بيشتري نياز دارد. براي نصب بصورت جديد ميتوانيد يكي از گزينه هاي زير را انتخاب نماييد . اين گزينه ها به "كلاس هاي نصب" (Installation Classes) نيز موسوم هستند: -ايستگاه كاري (Workstation): كامپيوتر شما را بصورت خودكار پارتيشن بندي نموده و بسته هاي نرم افزاري لازم براي يك ايستگاه كاري را نصب ميكند. يكي از محيطهاي گرافيكي GNOME و يا KDE نصب خواهند شد و برنامه X Window ساختارهاي لازم براي اجراي آنها را فراهم ميكند. محيطGNOME محيط گرافيكي پيش گزيده لينوكس ردهت است. شما ميتوانيد پس نصب محيط KDE را نيز نصب نماييد. هشدار :هر گونه پارتيشن لينوكس موجود روي ديسك سخت و فضاي خالي ديسك سختتان به نصب Workstation و يا Personal Desktop اختصاص خواهند يافت. در صورتي كه روي كامپيوترتان پارتيشن هاي ويندوز موجود باشند، برنامه نصب آسيبي به آنها نخواهد رساند و پس از نصب شما قادر خواهيد بود از لينوكس در كنار ويندوز استفاده نماييد. در صورتي كه هيچگونه فضاي پارتيشن بندي نشده روي ديسك سخت شما وجود ندارد و تمام فضا به پارتيشن هاي ويندوز اختصاص داده شده، شما بايد از ابزار FIPS كه بعدا شرح داده خواهد شد استفاده نماييد. در غير اينصورت شما تمام پارتيشن هاي ويندوز خود را از دست خواهيد داد. -سرويس دهنده (Server) : اين نصب بسته هاي مورد نياز جهت يك كامپيوتر سرويس دهنده را نصب ميكند. (مانند برنامه هاي سرويس دهنده وب، پست الكترونيك، فايل و...). اين نصب برنامه X Window را نصب نميكند. در صورتي كه نياز به محيط گرافيكي داريد بايد آنرا بعدا نصب نماييد و يا كار كردن با خط فرمان را ياد بگيريد! اين نصب تمام اطلاعات موجود در ديسك سخت را پاك كرده و تمام ديسكها را به لينوكس اختصاص ميدهد. هشدار : حواستان بود؟ اگر متوجه نشده ايد : نصب بصورت سرويس دهنده تمام اطلاعات موجود روي ديسك سخت را پاك خواهد كرد! در صورتي كه نياز داريد پارتيشن هاي موجود ويندوز را حفظ نماييد، هنگام نصب پارتيشن بندي خودكار (Automatic Partitioning) را انتخاب نكنيد و خودتان بصورت دستي فضاهاي خالي را به لينوكس اختصاص دهيد. -كامپيوتر شخصي (Personal Desktop) : اين نصب همانند نصب نوع ايستگاه كاري است با اين تفاوت كه برخي ابزارها كه براي كامپيوترهاي شخصي لازم نيستند را نصب نميكند و در صورتي كه لينوكس را روي يك كامپيوتر كيفي نصب ميكنيد، پشتيباني از PCMCIA و مادون قرمز (IrDa) نيز فعال خواهد شد. -نصب بصورت سفارشي (Custom) : با انتخاب اين نوع نصب شما امكان انتخاب تك تك بسته هاي نرم افزاري مورد نياز و پارتيشن بندي دستي را خواهيد داشت. نكته : در صورتي كه كاربري حرفه اي هستيد، نصب نوع سفارشي را انتخاب نماييد. با اين گزينه دست شما بازتر خواهد بود و از اينكه بهتر ميفهميد هنگام نصب چه ميگذرد حال بهتري خواهيد داشت
|
||
|
|
درباره وبلاگ |
|
|
||
|
|
منوي اصلي |
|
|
صفحه نخست پست الکترونيک آرشيو وبلاگ |
||
|
|
امکانات بيشتر |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
POWERED BY
SUN30TY.BLOGFA.COM
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Designer: MNC Copyright: SUN30TY © 2007-1385
